Ardtjes web-log

dussss een weblog
Het is een steeds vaker voorkomend verschijnsel. Veel mensen om mij heen hebben een web-log om zo nu en dan eens wat hoogtepunten uit hun leven onder de aandacht te brengen.
Ik vind ze altijd wel leuk om te lezen. maar dacht zelf altijd "ach, das niks voor mij, teveel werk, en ik maak toch niks noemenswaardig mee".

Laatst zei een vriend van me "Is dat ook niks voor jou, zo'n weblog? jij maakt van alles mee op je werk, en scouting is ook altijd iets waar leuke dingen mee gebeuren, dus wat let je?"

Nou okay, ik heb er dus eentje aangemaakt. Wat er op komt, hoevaak het ge-update wordt en wat ik er verder mee doe zie ik wel. Met mijn internetkennis zal t zowiezo geen grafisch hoogstandje worden, maar ik doe mijn best! (zoals ik vroeger als welpje altijd al zei!)

Dus nou je hier toch bent, kun je net zo goed even rondkijken, op de andere web-logs kijken die ik hier gelinkt heb, of een reactie achter laten (weet ik ook dat je er geweest bent).

Moi!

Ard

TT weekend te Assen

Zoals de laatste 5 jaar, heb ik ook dit jaar met een groep medescouts weer gewerkt op het TT circuit te Assen tijdens de MotoGP.
Onze functie is “cleaning and maintenance” en vrij vertaald betekend dat dat wij het paddock vuil en afval vrij houden en verdere voorkomende werkzaamheden op het paddock (= rijderkwartier) doen. 

Waar het dus op neer komt is dat wij in een Mercedes bus met te kleine spiegels en een net té nerveuze eerste versnelling over het paddock rijden om daar alle kliko’s en afvalzakken en andere vormen van afval van de raceteams meenemen en ook de pitlane schoonhouden.
Niet het meest schone werkje dat er is, dat is zeker waar, en met dagen van gemddeld 12 uur ook best wel langdurig werk. Maar waarom we t doen? Het is gewoon erg gezellig, je ziet dingen waar de gemiddelde motorsportfreak een rib voor over heeft en je bent eigenlijk ook achter de schermen van de MotoGP en ziet dingen die je op TV nooit zou zien. 

Een korte opsomming van de geweldige dingen die ik meegemaakt hebt: 

• Richard die uit een rijdende bus pist (uit de cabine met deur open) en Marcel die hem vasthoud zodat ie er niet uitvalt.
• Een totaal gestresste Italiaan van een of ander Honda team die ons maar blijft vragen of we per ongeluk hun radiotor t.w.v. 85.000 euro hebben meegenomen en ondanks onze ontkenningen maar blijft herhalen dat we hem nodig hebben.
• Niks zachthandigs met kliko’s nadat ze geleegd zijn, deze dingen moet je zo hard mogelijk uit een bus smijten.
• Marcel die een rondje circuit doet met de Mercedes bus en met alle 6 banden (dubbel lucht achter) al driftend de GT bocht uit komt.
• Richard  die met een oorverdovend harde bladzuiger de pitlane van zwerfvuil ontdoet, net terwijl Rossi zijn opwachting voor zijn fans maakt ten einde van de kwalificatie.
• Tijdens de kwalificatie van de Sidebikes een opdracht van ridersinfo krijgt om eenlos bord te zoeken, alleen weten ze niet waar, en vervolgens met de bus over de binnenring van het circuit op 2 meter afstand van voorbijrazende sidecars te rijden en je afvraagt “is dit wel zo slim” (het antwoord was trouwens nee)
• Richard en Frank die een nieuwe manier hebben om bumperklevers op afstand te houden (namelijk uit de bak van een rijdende bus bijna op hun motorkap pissen)
• Een doos Corona bier vinden op zaterdagavond (leuk verjaardagkadootje) en deze met zn allen in recordtempo leeg maken (en wat ging het daarna mis)
• Als al het bier op je eigen kampterrein op is, samen met Richard besluiten het paddock eens op te gaan en te kijken waar we nog alcohol kunnen krijgen en vervolgens bij een superaardig Brits sidecarteam uitkomen. (deze mensen waren zelf ook al laveloos en ik heb me letterlijk en figuurlijk het licht uit mn ogen gezopen en had de volgende dag “the mother of all hangovers”      maar wat was het gááf!) 

Kortom het was erg gaaf, in september staan we dr weer tijdens de champcars, kan nu al niet wachten!

Boy meets Douglas

Vrijdag is mijn broertje jarig. Het is voor mij altijd moeilijk om iets te kopen voor mijn broertje, wellicht hebben meerdere mensen dat. Aangezien Stef (want zo heet ie) wat meer in het “hippe” publiek valt dan ik heb ik besloten eens bij Douglas langs te gaan en daar iets voor m te halen. Hij schijnt nogal vaak van dat geurspul op zn lijf te smeren, dus wie weet zal ik wel slagen daaro.

Mijn ervaring met Douglas is een regelrechte cultureshock geworden, wat een winkel zeg! En wat een publiek, ik dacht dat zulke mensen alleen in reclames bestonden! Ik zal mijn ervaring even kort beschrijven.

Ik kom in mijn camo-broek met Iron Maiden T-shirt aan de Douglas binnen, binnen een fractie van een seconde besef ik dat ik wel heel erg uit de toon val van wat ik binnen aantref.
Het stikt er met meisjes met allemaal veels te hippe kleren aan en een overdaad aan accessoires (heuptasjes, van de enorme brede riemen waarvan ik alleen maar dacht dat Batman ze had en horloges ter grote van de klok op de Martinitoren) en de jongens zijn in te delen in de categorie nicht en metrosexueel (wat gewoon dan weer een nicht is die toevallig op vrouwen valt) (no offense tegen homo’s trouwens maar dit waren echt type “meer huidcrème en make-up op dan de gemiddelde vrouw”).
Aan de muur is een overdaad aan flesjes, potjes, spuitbussen en God weet wat nog meer. Allemaal met de meest rare kleuren, het gemiddelde scheikundelokaal valt er bij in het niet.
Natuurlijk hebben al die flesjes en andere meuk onuitspreekbare buitenlandse namen en prijzen waar ik meerdere hartaanvallen achter elkaar van krijg. Waar ik 2 weken boodschappen van doe, spuit een ander op zijn lichaam. Ik vond de Axe de laatste tijd al te duur worden, blijkbaar hoor ik niet bij de doelgroep.

Ook de geur in de winkel is erg. Een combinatie van álle geuren die ze verkopen. Nou werk ik deels op een benzinestation en weet ik dat de lucht daar ook niet echt gezond is, maar ik denk dat deze lucht nóg ongezonder is dan waar ik in werk.

Blijkbaar val ik zo buiten de toon dat geen medewerkster me ook maar durft aan te spreken. En aangezien ik iedereen die binnen is zó op elkaar vind lijken dat ik niet weet wie er werkt en wie klant is, besluit ik na twijfelen gewoon op de goede gok een merk te pakken wat ik herken uit mannentijdschriften. Onder t motto “als t bekend si, is t vast ook wel goed” gaat het mee.
Met argwaan kijkt het meisje achter de kassa me aan, afvragend wat ik in godsnaam in de winkel doe. Als ik zeg dat het een kadootje is, zie ik achter de zorgvuldig geplamuurde glimlach (die zo nep is als haar decolleté) een blik van “ja ik had ook niet verwacht dat je t zélf zou gebruiken”.

Eenmaal buiten de winkel zuig ik mijn longen weer vol met schone lucht en beloof mezelf dat ik nooit meer naar de Douglas ga. Volgend jaar maar gewoon sokken of zoiets voor Stef.

 

mijn dag in t kort

verdarre wat ben ik kapot, gisteren eerst van 07.15 - 17.45 gewerkt, dan thuis ff eten, in paniek gebeld worden dat er allerlei rare storingen op de gulf zijn, een collega ziek is en niemand de komende nachtdiensten kan draaien. Je van je beste kant laat zien en dan zelf ook nog maar eens die nachtdiensten gaat draaien. Toch eerst even nog een explo opkomst gaat doen en dan nog es op dezelfde dag van 23.00 tot 07.00 uur gaat werken..... ik ben nu net thuis en ik ben dood, maar door de red bull overdose om me nog enigszins overeidn te houden ook weer te hyper om te gaan slapen.
Eigenlijk wil ik gewoon veel bier en me ellendig voelen en dan op bed liggen....maarja de koelkast is leeg en de winkels zijn dicht..... en nog 5 nachtdiensten te gaan, welkom in de wereld die Ard heet.

Iron Man

Zo, eens even weer wat posten, is al weer een hele tijd geleden en ik schaam me dr wel een beetje voor.
Maarja PC wilde niet meewerken en dan ga ik ook al snel overstag, nu alles weer op orde, dus ik ga weer los.

Weet je, sommige mensen zijn gewoon niet gemaakt om bepaalde dingen te doen. En eigenlijk is het het beste als die mensen zich daar bij neerleggen en er verder ook niks meer aan doen, maar ja dat is niet altijd mogelijk.

In mijn geval heb ik t over strijken. Nee, ik ga niet gelijk seksistisch worden en zeggen dat het vrouwenwerk is, want ik ken genoeg mannen die prima hun eigen overhemd kunnen strijken. Ik kan het alleen niet.

Een paar keer per jaar doe ik eens een poging, je herkent die periode omdat ik dan ineens wel in bloesjes loop in plaats van heavy-metal/scouting/festival-tshirts .
Vandaag had ik weer zo’n ingeving om het te doen, de aanleiding is de huidige temperatuur gecombineerd met mijn werk voor de Gulf. Jawel, werkkleding heb ik t dan over, en naast truien en polo’s hebben ze ook bloesjes, voor als t net te koud voor een polo is en net te warm voor een trui, nachtdiensten dus.
Ik heb de nieuwe kledinglijn binnengekregen en moet eerlijk zeggen dat het de allerlelijkste bloesjes ooit zijn, dus heb ik mijn oude bloesjes maar onder uit de kast gepakt, opnieuw gewassen, op de waslijn en jawel de strijkplank en strijkijzer opgedoken.

Al snel bleek dat ook dit weer een blamage zou worden. Nadat ik alles goed had aangesloten en neergezet (dacht ik) ging ik nog even mail checken, strijkbout moest toch nog opwarmen. Ineens ruik ik de geur van verbrand plastiek…oja er zat ook een plastieken beschermhoes om t ijzer heen…die zit er nu strak opgesealed want ik ben vergeten t kreng er af te halen.

Na veel trek en scheurwerk (gepaard met de nodige brandwonden en vloeken) is het min of meer gelukt het ijzer plastiek vrij te maken. Blijkbaar heeft het niet veel geholpen, de blouses worden er niet veel beter van, ik strijk er juist vouwen in, in plaats van uit. Knoopjes ram ik van de bloes af, een borstzakje is uitgescheurd omdat ik m strak wilde houden en toen in aanraking kwam met de hete stoom van t strijkijzer en mn hand, mét borstzak nog vast wegtrok.
 

Aargh! Ik gooi de bloesjes ergens in een hoek en besluit ze nooit meer te dragen! Morgen ga ik gewoon weer in polo heen, net genoeg voor een dag werken!

 

Enpeekaah!

Mijn tas is gepakt en staat klaar in de gang. Door mijn hoofd zoeven lijstjes met dingen die ik niet moet vergeten maar vast vergeten ben. De kriebels heb ik al volop…. Jaaaa het NPK begint morgen!

Het Noorderlijk PinksterKamp is het grootste scoutingevenement van het noorderlijk halfrond, zometeen gezellig met zn 6.500-en in de Marnewaard wegwaaien, koukleumen, natregenen en daarnaast een geweldig kamp hebben.

Het wordt dit jaar mijn 20^e NPK! Dus ik ben er eigenlijk mee opgegroeid, er stroomt puur scoutingbloed door deze aderen heen en NPK is eigenlijk het mooiste kamp dat je doet per jaar (maarja ik doe t al 20 jaar dus dat zal er ook wat mee te maken hebben).

Mijn explorers hebben er ook veel zin in, eigenlijk iedereen wel, het virus onder scouting Noord-Nederland heeft toegeslagen….. Zometeen nog 8 uurtjes werken, dan even kort slapen en dan gaan we los!

NPK here I come!

Tot over 5 dagen iedereen!

Only a dream away

Omdat ik de laatste tijd niet zoveel van die "stille serieuze liedjes" schrijf, hier eentje die dat wel is

Only a dream away

Standing silent in a corner
And I hope that you see me
But I know you don’t see me
What should I do to let you know
That my mind’s sometime with you girl
And in my dreams I see you girl

I wish I had the guts to say
But instead I shut my mouth
But instead I walk away
And then I know
She is only a dream away
 
In my dreams I say to you
That I love you and would you
Please say you love me to
And do things that lovers do

Then it’s 7 o clock the alarm clock fades away
A wonderful dream
And I know it’s another day without you
Another day without me, the me in that dream
Tonight I will see you again
Tonight I will see you again

I wish I had the guts to say
But instead I shut my mouth
But instead I walk away
And then I know
She is only a dream away

Maybe one day I will
And then you’re not
Only a dream away
Only a dream away
Only a dream away

 

 

 

 

30%

We hebben een nieuw kabinet. Het zal niemand wel ontgaan zijn, want het is overal wel eens een keertje gezegd. Politiek is weer hot, dus om de 2 minuten moet het op televisie.

Ik vind het goed. Dit kabinet kan alleen maar dingen beter doen dacht ik eerst. Het vorige kabinet heeft Nederland naar het randje van de afgrond gebracht, en nu is het de kans om óf Nederland weer beter te maken óf de afgrond in te gaan.
Het zag er hoopvol uit in het begin, een socialere insteek hadden ze het over. Dat is goed, dat is mooi, want het vorige kabinet was alles behalve sociaal.

Maar ik was even 1 ding vergeten.

Er is ooit es bekeken, in het afgelopen kabinet, dat er ambtenaren waren die meer verdienden dan ministers of zelfs de premier. Dat kon gewoonweg niet vond men in Den Haag, en daar hadden ze in principe gelijk in. Ze wilden ook een oplossing, gelijk hebben ze. Maar waar kozen ze voor, ze wilden het loon van de ministers 30% verhogen. 30% jawel, waar de gemiddelde Nederlander mag hopen op es een keer 0,75% krijgen de ministers én staatssecretarissen 30% erbij.

Nu treed er dus een nieuw kabinet aan, dat ook ingestemd heeft met dit voorstel. Er worden een recordaantal ministers en staatssecretarissen geïnstalleerd en de schatkist mag betalen. Oja daar waar schatkist staat mag je lezen: wij.

30%, het is me nog al wat hé. Vooral als we even verder gaan nadenken. Nog niet gedaan? Dan doe ik het wel voor je. Ik ga es op meerdere manieren tegen die 30% aankijken.

Om te beginnen groeit geld, ook in Den Haag, niet aan bomen. Als er ergens 30% bij gedaan word, moet er dus ergens anders evenveel geld van af. Dat betekend dus dat er gekort moet worden om de ministers hun enorme loonstijging te geven. Dat vind ik al een hekel punt.
Daarnaast heeft meneer Bak Ellende (of Balkenende zo u wilt) gezegd dat er na het zuur, zoet kwam. Blijkt dat zoet nu ineens alleen voor ministers en staatssecretarissen te zijn, want de gemiddelde Nederlander word nog steeds even hard genaaid.
Ook hebben we nu volksverneuker nummer 1 op financiën zitten, Wouter Bos. Wouter heeft altijd gezegd dat het ook socialer moet, dat er meer naar “het volk” moet en dat hij dat zou voorvechten. Wouter heeft wel meer dingen gezegd die hij niet gedaan heeft, eigenlijk heeft Wouter meer gezegd dán gedaan, en nog gedaan wat hij heeft gezegd. Maar dit is wel weer een teken van wie er nu zitten.

Was deze Wouter ook niet iemand die in de kamer vragen stelde over de “exorbitant hoge” loonstijgingen en bonussen die mensen in het bedrijfsleven zichzelf toeeigenden? Nou Wouter laat ik je dit vertellen; zelfs de directeurs van Essent en Nuon hebben zichzelf nog geen loonstijging van 30% toebedeeld.

Je kan ook wel zeggen dat het ministerschap een erg verantwoordelijke baan is en veel stress met zich mee brengt. Dat klopt op zich wel, maar zo slecht verdienen die mensen niet hoor, en na die 4 jaar ministerschap ben je binnen want ieder bedrijf wil je wel hebben en dan gaat de kassa pas echt rinkelen. Daarnaast weet je het toch van tevoren als je zo’n post accepteert wat het inhoud? Je kiest er voor, dus niet zeuren maar werken.

Ondertussen gaan de ambtenaren staken, hun loon is de afgelopen jaren het minst gestegen t.o.v. de lonen in andere beroepsgroepen vinden ze (ja zij hadden gewoon al een hoog loon, maar dat er even buiten). Ze lopen op te demonstreren en te doen voor ik dacht iets tussen de 4 en 5%. Remkes heeft ze allemaal een brief gestuurd dat die 5% niet haalbaar is en dat hij dat jammer vind maar t is niet anders.

Diezelfde Remkes heeft ooit het voorstel gedaan om de lonen van ministers en staatssecretarissen met 30% te doen stijgen, hoe bedoel je vreemd, Hij had beter kunnen zeggen dat er geen geld was omdat dat allemaal naar de lonen van t kabinet ging.

Nu hebben we dus een nieuw kabinet wat gezegd heeft dat ze Nederland socialer gaan maken. De eerste leugen is al verkondigd, wie gaat mee tellen hoeveel er nog volgen?

Talpa/Tien perikelen

Ik heb laatst iets heel doms gedaan…. Ik heb Talpa op mn TV ingesteld. Ik weet wel dat het kanaal er al een hele tijd is en nu iets van Tien heet, maar ik heb het altijd geboycot.
Laten we eerlijk zijn, John de Mol heeft nou niet echt zo heel veel betekend voor TV-minnend Nederland. Of laten we het even in het nog groter zeggen; de Nederlandse TV is eigenlijk nooit echt een spektakel geweest. Ik doel dan niet op de zenders (die zijn ook wel even belabberd) maar op de 100% Nederlandse programma’s.
Van knullige kwis tot uitgezogen kopie van buitenlandse spelshows, soaps die het aanzien niet waard zijn en reality series waar je spontaan darmgas van krijgt.

En toen ging de bedenker van DE Nederlandse TV hit Big Brother (het wereldwijde succes) zijn eigen kanaal beginnen.
Nou ik had de vlag uithangen, de bedenker van de meest irritante TV gaat alles op 1 kanaal brengen, hoi! Nu is er eindelijk ruimte op de andere zenders om wel wat leuks te doen want De Mol neemt alle rommel mee! Nooit meer Barend en van Dorp en Beau!

Nu een fiks aantal maanden verder is niks minder waar. De zenders hebben de leegte van hun “sterren” gevuld met al even slechte programma’s. Alleen het publiek bestel laat zien dat ze prima in het gat springen.

 Talpa/Tien heeft ook een vreemde uitwerking op de mensen die ze “kopen”. Waren bepaalde TV mensjes bij andere zenders nog enigszins leuk, op Talpa zijn ze ineens al hun charme kwijt.
Kijk maar naar Jack Spijkerman, de laatste 2 jaar bij t publiek bestel waren al niet zn beste, maar wattie nu maakt is helemaal bagger. En Jack maar zeggen dattie bij Talpa volledige vrijheid krijgt en kan doen wattie zelf wil. Misschien dat hij nu snapt dat ze bij de Vara een reden hadden om hem binnen een bepaalde grens te houden.
Leuk was om te zien hoe Professional kwal Beau op zn bek ging met shownieuws maar dan anders bij Talpa. Hij maar denken dat alle mensen voor hem kijken, bleek dat totaal niet zo te zijn (goh écht?) en gaat ie ook nog es een talkshow doen met Linda de Mol, de enige vrouw die er op haar 40^e nog beter uitziet dan op dr 18^e (nee ik heb alleen maar botox gehad….oow noemen ze dat zo tegenwoordig). Ik heb etalagepoppen gezien die interessantere gesprekken hadden.

En dan Bridget…..Bij BNN was ze gewoon leuk, okay ze moest gewoon dr bek houden over honden, maar ze was leuk en spontaan. Ik heb nu het gevoel dat ze bij BNN een soort drugs kreeg om dr los te maken op TV want wat ze nu is….wat een uitstralingsloze doos is het geworden zeg! En dan de programma´s die ze maakt “Woef hoe word ik een bekende hond”, zou ze dat nu écht serieus bedoeld hebben? Nadat we bij BNN de leuke kanten van Bridget hebben gezien, en bij Playboy de tieten van Bridget (kom op jij hebt er ook in gekeken, geef maar toe) heeft ze ons nu echt niks meer te bieden……

Zit ik er echt mee? Hmmm nee niet echt, maar toch maak ik me zorgen.

Want dat Talpa een keertje stopt lijkt me haast wel duidelijk, en dan? Dan hebben we ineens een overschot aan niet leuke presentatoren en zelf benoemde TV persoonlijkheden. Die mensen kunnen we dan ineens zien als B-artiesten die voor weinig geld op TV komen. Een soort overdosis Jos Brinks…en ik kan niet echt zeggen dat de wereld daar beter van wordt… Jack Spijkerman als belspel host, Barend en van Dorp die samen het 6 uur nieuws doen, Beau bij de EO op zoek naar God….

Misschien moeten we Talpa toch maar met zn allen steunen, het is kiezen tussen 2 kwaden. Ik trek alvast de kabel uit de TV en gebruik m alleen voor PS2 en DVD.

The return of the legend

Niet gedacht dat ik hier nog weer zou komen. Ik dacht dat ik wel weer een beetje over webloggen heen was…….Dat klopt ook wel een beetje….maar er is de laatste tijd zoveel onzin in de wereld dat het er gewoon om vraagt om behandeld te worden door mijn altijd-oprechte kritiek (altijd opbouwend, nooit eenzijdig, simpel en lekker nuchter oost-gronings). Naja das misschien een beetje teveel eer voor mezelf maar als ik niks te zeuren heb dan sterf ik gewoon een langzame pijnlijke dood. 

Wat is er dan allemaal gebeurd? Naja nieuwe sportschool waar ik weer dingen zie die ik niet voor mogelijk had gehouden (domheid van de mens), Hyves (ja ik loop achter maar ja….oost Groninger hé), Talpa/Tien (hoe kan je daar nu niet over zeuren, en ja daar loop ik ook op achter), dingen op mn werk (wederom de domheid van de mens), leuke dingen op scouting, rare dingen die ik zie….kortom ik ontkom niet aan mezelf! En nu jij hier bent en dit leest…..jij waarschijnlijk ook niet, want je bent hier toch niet per ongeluk terecht gekomen! Ik loop niet te hard van stapel,

1 a 2 logs per week is mij eerst wel genoeg, ik heb namelijk ook nog een eigen leven. Ik ga de stukjes wel langer maken dan voorheen, want ik post toch niet meer zoveel. Das genoeg intro om aan te geven dat ik weer “wat op internet doe”………

 

Laten we beginnen met een log aanmaken een nieuwe, ik sla dit zo op en slijp mijn sarcastisch toetsenbord zo weer!

Voorlopig de laatste

Het zal je vast wel al opgevallen zijn. De laatste tijd is er weinig nieuws te beleven op m’n weblog. De laatste update is ook alweer een tijdje geleden. Niet dat ik niks meemaak, of saai begin te worden hoor. Ik zou leuke verhalen kunne vertellen over mijn 2 jonge konijntjes (Trui en Moes, maar het lijkt er meer op dat dat Moestafa wordt), de geweldig leuke dingen die ik met scouting meemaak, de vreemde gewaarwordingen op mn werk en de gewone dingen die ik meemaak. Tsja, stof genoeg….. Maar om heel eerlijk te zijn…. Ik heb er geen zin meer in om het te doen. Het is een beetje over, de lol is er een beetje af. Mijn inspiratie is al tijden zoek, de zin om te typen is meegegaan met de inspiratie en eerlijk gezegd voel ik geen gat dat achtergebleven is. Sorry weblog, maar je doet me vrij weinig meer. Zo het hoge woord is er uit! Hard maar eerlijk, ik ben eerst een tijdje uitgelogd. Ik zeg niet meer dat ik nooit meer iets log. Wie weet over een tijdje. Maar ik heb nu eerst andere dingen te doen. Voorlopig is dit dus mn laatste log. Voor iedereen die hier geweest is om te lezen, bedankt voor de aandacht! En tot ooit!

PC gedoe

Zo, alweer een hele tijd geleden dat ik wat “gelogd” heb.
De reden daarvoor was eentje die al een tijdje in de lucht zat te hangen.

Na een lang ziektebed van meerdere kwalen heeft mijn oude pc de strijd opgegeven en is heengegaan. Ook mijn soldeer en ducktape reparatie heeft het niet mogen baten, het moederbord heeft de geest gegeven. Steeds weer verviel het kreng in een cyclus van eeuwig opstarten om dan weer es een paar uurtjes aan te blijven om vervolgens helemaal uit te gaan.

Maar goed, geen PC is ook erg. Dingen voor werk en scouting, sollicitaties, internet, email, vermaak, contacten leggen en natuurlijk webloggen, vrij essentiële dingen in mijn leven, dus ik moest maar es kijken of ik nog een moederbord en kast kon vinden.Blijkbaar heb ik weer es niet goed opgelet, want in de afgelopen 2 jaar is de PC wereld weer in een sneltreintempo bezig geweest met ontwikkelen. Al mijn werkende onderdelen hebben de stempel “antiek” opgediend gekregen en met al mijn oude dingen (op de DVD brander en harde schijven na) kon ik helemaal niks.

Eerste mogelijkheid was kijken naar een totale upgrade, maar die kosten waren best prijzig. Tweede keuze was gewoon een nieuwe kopen, een instapmodelletje.

Voor dat laatste ben ik gegaan. 260 euro lichter maar met wel een pc verliet ik de winkel. Het was een enorme aanslag op mn spaargeld (na een zomer, een rijbewijsaanvraag, een zomerkamp) maar ja, geen pc was geen optie.

Ik weet alleen dat zo snel als ik weer wat geld heb dat ik dit beestje ook even ga pimpen, meer geheugen (mis mn 1 gig nu al, maarja tegenwoordig is t DDR2), andere videokaart (onboard heeft geen TV-out en hoe kan ik nu al mn CSI kijken?).
Ook moet ik weer flink aan de download, want door alle nieuwe dingen en oude crashes op mn hoofdschijf was die zo vol met errors dat ik m maar beter kon formatteren. Gelukkig is de back-up schijf okay. Maar toch 80 gigabyte aan downloads weg.

Maar de voordelen? Dit ding klinkt niet als een kernreactor die tegen een meltdown aanloopt, hij wil aan en uit zonder problemen, t is stukken stabieler en de kast lijkt echt op een kast.

 

 

Dierenvoer

Wij mensen zijn maar rare dieren.
Dat is een feit dat uit veel dingen blijkt, maar vooral uit hoe wij denken te weten wat het beste is voor andere dieren. Ik wil hier niet de discussie aanslingeren of het domesticeren en houden van dieren nu wel of niet goed is. Vooral ook omdat ik sinds kort zelf 2 dwergkonijntjes heb.
Ik wil het meer hebben over hetgeen wat wij denken dat goed voor die beesten is. 

Vandaag liep ik door de supermarkt en viel het me op wat we onze huisdieren eigenlijk proberen te voeden. Voor konijnen valt het wel mee, maar laten we eens naar katten kijken.

Blikvoer met de smaken rund, lam en tonijn? Dit aangevuld met groenten en rijst? Kan iemand mij eens de eerste kat aanwijzen die thuis is gekomen met een koe tussen de kaken? Of een lammetje? En wat te denken van tonijn! Die beesten leven verdulle op zee! Als katten wel ergens een hekel aan hebben is het zwemmen en water. En ze gaan zeker al geen 15 meter duiken om een tonijn op te vissen!
En daarna zeker terug naar land om het rijst van de sawa’s te halen en de broccoli te oogsten en de wortels te trekken……. 

Waarom wordt er geen kattenvoer met muizensmaak gemaakt? Das toch een stuk logischer?

Konijnenamen

Even snel een kort logje voor net slapen gaan. Binnenkort zijn in huize Ard 2 bewoners extra er bij, namelijk 2 konijnen. Jawel, ik ga ook aan de huisdier.
Het gaan waarschijnlijk 2 vrouwtjes worden, alleen ben ik niet zo bijster goed in konijnennamen verzinnen.

Dus wie helpt me mee? Post hier jouw originele namen voor mijn toekomstige huisdiertjes en win een mooie prijs!

World SBK te Assen

Afgelopen 3 dagen was het weer zover. Het WK Superbikes (SBK) kwam naar de TT-baan in Assen om daar een ronde van het WK te doen.
Van scouting zijn we altijd met een paar mensen aanwezig om daar de paddock (is het gedeelte waar de pitstraat, teams en rijders zich bevinden) afvalvrij te houden. Dat komt er op neer dat we met een bus (oke, vrachtwagen Annemarie) door het paddock rijden opzoek naar volle afvalzakken en andere soorten van afval en dit meenemen.
Klinkt misschien op het eerste moment suf, maar ik kan je verzekeren dat het gaaf is. Je rijdt door een gedeelte wat veel motorfans als “het heilige der heiligen” zien. Je ziet de motorhomes van de renstallen, de hospitality trucks, de rijders, de motoren (zo dichtbij dat je ze kan aanraken) en natuurlijk de pitstraat. 

Onder afval valt trouwens niet alleen “huisvuil”. Bij de SBK moet je niet raar opkijken als je beschadigde bodywork stukken van gecrashte motoren vind, motoronderdelen, de wereld aan banden (die we laten liggen omdat de teams ze zelf mee moeten nemen) en vaatjes waar racebrandstof in heeft gezeten. Voor de gemiddelde motorfan zijn de genoemde dingen bijna heilige relikwieën . 

Maarja, ik ben niet zo’n motorfan. De gezelligheid van de SBK (en de TT ook) trekken mij meer (de gezelligheid van een groep scouts onder elkaar). Natuurlijk vind ik als race-fan het wel gaaf om de motoren te bekijken, de pitstraat te zien en de motorhomes te bewonderen. Maar toch is dat motorracen niet helemaal mijn ding. 

Maar eerlijk is eerlijk, het wordt ieder jaar wel een beetje meer. Het was bijvoorbeeld gaaf om bij de finish van de 1^e race van de SBK te staan bij riders info, ongeveer 4 meter van waar de winnaar weer de pit in kwam om helemaal door t lint te gaan omdat ie gewonnen had (1^e overwinning in zn carrière) en ik heb ook stukken meer races gekeken dan voorheen.
Patrick en ik hebben zelfs kleding gekocht van een motorteam! We wisten zelf alleen niet welke, we vinden t er gewoon leuk en stoer uitzien. Naderhand blijkt dat het 2 teams (Stobart Honda (Patrick) en Hydrex Honda (Ik)) zijn die rijden voor het Brits Superbike kampioenschap en nooit buiten het VK zullen komen. 

Ach, t was gewoon leuk!

Mijn foto's van de SBK

Een logje over Metal

Eindelijk issie uit. De nieuwe Iron Maiden CD “A matter of Life and Death”, heb er en hele tijd naar uit gekeken. Natuurlijk gelijk gekocht en geluisterd en geluisterd en geluisterd. Al mn nachtdiensten de cd er in en minimaal 3 keer horen.
En het is vreemd, maar, ik schaam me bijna, hij pakt me niet. Ik ben idolaat Iron Maiden, is echt mijn favo band en zo snel als ze ergens in de buurt spelen van de Benelux en Duitsland ga ik heen. Ik ben meer old-skool metal dan dat nieuwe gedoe wat metal probeert te zijn, maar waarom pakt de cd mij niet?
De nummers zijn goed hoor, erg goed, lang ook en opbouwend en episch, bombastisch, groots en stoer. De zang is goed en technisch is het een enorm goed album, de productie is ook goed, je kunt horen dat er veel werk in zit.

Maar toch…. Waarom pakt het me dan niet? Het is misschien gewoon wel té. Iron Maiden staat niet echt bekend om zn technische hoogstandjes, tuurlijk de solo’s zijn goed en snel (en soms wél moeilijk) alles is strak en goed op elkaar ingespeeld en de drums zijn ook goed. Maar technisch, nee, sommige nummers zijn stamp nummers, tak-stamp-rag-metal geen gezeur maar spelen. Daar hou ik van, stampen van begin tot einde.
Met dit album lijkt het net of ze de wereld willen bewijzen dat ze wel technische dingen neer kunnen zetten, epische lange nummers (de afsluiter langer dan 10 minuten!) met veel muzikaal geweld. De lengte van de nummers verwacht ik eerder van Dream Theater, maar ik kan er mee leven. Maar ik mis de stamp nummers, waar ik wil meebleren tot mn strot zeer doet. Het is een goede plaat, zeker, misschien moet ik m wat meer tijd geven, maar hij pakt me nog niet.

Ik gooi daarna de nieuwe CD van Slayer dr in. Na de eerste 4 seconden weet ik t al, dit is Slayer, geen compromissen, Trash Metal, vuige snelle harde muziek, smerig en gemeen, heerlijk.

Oja metal begint trouwens een beetje in te raken. Ik las in de bijlage van De Volkskrant vanmorgen dat er een docu-film over metal uitkomt. En wat ik dr van las wil ik m zien! T enige probleem is dat ie maar in 3 bioscopen draait in Nederland (natuurlijk, zul je altijd zien) en ik gok dr op dat Groningen dr niet eentje van wordt.

Weet iemand waar ie draait? Laat het me weten, ik wil hem zien! Wie gaat (durft) er mee? Je mag een Iron Maiden shirt van me lenen als je mee gaat J

Poffertjes en PS2 met Geertrui

Afgelopen weekend was het dan zover. Ik zou zaterdag ein-de-lijk mijn weddenschap inlossen bij Geertrui. Onze agenda’s hadden een plekje gevonden waarvan ze beide zeiden “hey ik heb nog niks”.
De weddenschap stamde nog uit het afgelopen wk, het had iets te maken met Argentinië tegen Nederland, maar de eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik niet meer precies weet wat het nu was, alleen dat ik verloren had. Ik moest een poffertjesmaal voor haar maken.
Een man een man, een woord een woord.

We hadden ook al met elkaar afgesproken dat we zouden autoracen tegen elkaar op de PS2, dus ik had mezelf even vet getraind in een (in mij ogen) spel wat het wel zou gaan worden. En natuurlijk Geertrui al verteld dat ik vét goed was.
Zaterdag was het dan zo ver. Na een kijkje in de PS2 spellenkoffer werd, jammergenoeg, een ander spel gekozen als degene die ik voor ogen had. Gran Turismo 4, tijdje niet meer gespeeld.
En ja hoor, wat blijkt….. ik wordt in de eerste paar races genadeloos van de baan gedrukt en mijn verlies is een feit. Wel nog wat races gewonnen voor de eer (ik blijf er bij op de moeilijkere circuits, natuurlijk) maar overall was ze degene die de meeste zeges had. Jammer maar helaas.
Gelukkig komt Marloes net op tijd partycrashen om mijn “vernedering” een feit te maken.

Ik ga aan de poffertjes-bak-bezigheden en de dames gaan elkaar van de baan rijden (in heuze vrouwenauto’s van die ukkie-pukkie boodschappenwagentjes)

Na het poffertjes eten (waar Marloes ook van heeft meegenoten, wat heeft ze toch een slecht leven), gaan Geertrui en ik aan de “Guitar hero” (heb dr al eerder een logje over geschreven). Gitaar spelen op de PS2. En wat blijkt, met de simpele nummers is ze me te slim af! Tenminste niet op de easy stand, maar ze weet wel als enige de expert stand te halen met het meest simpele nummer, iets dat mij nog niet gelukt is!
Maar gelukkig veeg ik de vloer met haar aan bij de moeilijkere nummers, ik ben nu eenmaal beter in solo’s ;).

De hele avond zijn we aan de gitaar gekluisterd. Erg gaaf dat ik niet de enige idioot bent die dat spel helemaal geweldig vindt! Alleen moet ik dr toegeven dat ze t verdomd snel oppakt, we gaan voor de 50 – 50 als je op scores kijkt (t ene nummer ik beter, t andere zij)

De volgende ochtend blijkt dat Geertrui het gitaarspelen maar niet uit dr kop kan zetten, oftewel, na het ontbijt is ze dr niet af te slaan (niet geprobeerd, maar leek me heel duidelijk). Rond 13.00 ga ik naar vrienden formule 1 kijken, en verlaat Geertrui ook het pand. Gelukkig maar, anders verslaat ze me zometeen ook nog met Guitar Hero, iets waar ik dacht het alleenrecht op te hebben.

Maar toch, overall score dit weekend: Geertrui 2 tegen Ard 1 (weddenschap + racen tegen guitar hero). Verloren van een meisje…… ik zin op wraak (al was het wel een gezellig weekend!)

Noorderzon

In Groningen heb je iedere augustus het theater en crossover festival Noorderzon. Komt neer op een paar podia waar men kaartjes voor de voorstellingen nodig heeft, openlucht optredens van straatartiesten, een podium met bandjes en barretjes door het Noorderplantsoen.
Heel leuk, heel gezellig.

Tenminste tot een jaartje of 5 geleden.

Dit is het eerste jaar dat ik helemaal niks doe voor het festival. Normaal doe ik altijd wel een klusje her of der, maar dit jaar waren onze agenda’s niet op elkaar afgestemd. Dat maakt je gelijk een stuk minder betrokken. Waar je dan normaal wel even elke avond kijkt naar de bandjes, ga je nu een of twee keer heen.

Door ziekte en ander dingen werd het een keer, gisteravond. Stromende regen, maar dat deerde me niet, wilde gewoon es effe kijken wat er allemaal stond.
Nou er stond genoeg, maar wat er stond maakte me niet echt vrolijk.
De voorgaande jaren werd het aandeel “vreetttenten” bij het centrale gedeelte van Noorderzon al steeds groter, maar dit jaar was het enorm.

Waar je op een theater en crossover festival leuke straatartiesten verwacht en een beetje creatieve aankleding was het dit jaar zwart van de vreetttenten. In alle soorten en maten, vreselijk, net een braderie. Poffertjeskraam naast Kebab kraam, crêpe kraam, saté, noem het maar op. De overtreffende stap was de pastakraam waar je bediend werd door serveersters op rolschaatsen. Een bakkie pasta van niks voor zes euro! Om je voor te schamen.

De lucht was doordrenkt van de aroma’s van de verschillende kramen, en de hoofdgeuren mengde zich tot een vette, zoete, ranzige geur die mij iedere zin in eten en drinken ontnam.

Is dit nu het leuke Noorderzon? Waar je heen gaat en naar leuke dingen kan kijken? Of is het veranderd in een commercieel gala van eettenten in de stad die, waarschijnlijk voor een woekerprijs, een stukkie grond huren en daar hun etenswaar verkopen. Oja en daaromheen zijn er ook voorstellingen, voor het idee.

Mag ik de oude Noorderzon terug, alsjeblieft?

Flauw hoor

Als ik ergens niet goed tegen kan is het wel ’s ochtends niet eten. Normaal is er ook geen enkele reden om niet te ontbijtten ’s ochtends. Vandaag was die reden er echter wel, ik moest bloedprikken.
Omdat de artsen wat meer inzicht mijn cholesterol en wat andere moeilijke woorden wilden hebben, was het van belang dat ik nuchter kwam aankakken. Nuchter als in sinds de dag ervoor om half tien ’s avonds niets meer gegeten.

Met een knorrende maag word ik wakker en ga ik onder de douche, na het douchen kijk ik is uit het raam en kom tot de conclusie dat ik nog een douche krijg, nu op de fiets.
In een hoosbui die het er ook niet beter op maakte fietsen mijn knorrende maag en ik naar de huisartsenpost.
In de wachtkamer voor het prikken rommel en knor ik lekker verder. Mijn gedachten zitten ook bij die broodjes die ik meegenomen heb voor gelijk na het prikken. Gelukkig zijn er maar 5 wachtenden voor me en ben ik snel aan de beurt.

Na de formaliteiten doorgenomen te hebben met de mevrouw die me gaat prikken (heeft u niks gegeten? “Knor, rommel, nee hoor”) gaat de naald mn arm in. “Kunt u de arm recht houden?” vraagt de mevrouw me. Ik zeg haar dat rechter dan dit het niet kan, en hou mn arm nog steeds kaarsrecht. “Vreemd zegt ze” en wurmt wat aan de naald “het bloed wil er niet echt uit komen”. Nadat ze ergens op gedrukt heeft vlakbij waar de naald in mn arm zit, begint het bloed langzaam in het buisje te druppelen. Dat heb ik wel es sneller bij mezelf gezien. Mijn lichaam heeft geen zin zonder eten dingen te moeten doen.

Dan ineens, bij buisje nummero 3 krijg ik spontaan koppijn, breekt t zweet uit en draait alles een beetje. Ik zeg tegen de prikmevrouw dat ik me een beetje draaierig begin te voelen en….. plof…. Weg was ik.
Voor de eerste keer in mn leven ben ik flauw gevallen. Gatver wat een beschamende actie, en dat nog wel tijdens het bloedprikken!
Ik verzeker de prikmevrouw dat ik me goed voel en dat alleen mijn ego een deuk opgelopen heeft. Of ik nu alsjeblieft wat mag eten, want ik kan er gewoon niet over om zonder ontbijt dingen te doen.

De prikmevrouw is dat met me eens, en met een blij hart hap ik in mijn eerste broodje van die dag.

Opruimbui

Ik heb er niet vaak last van, maar de laatste tijd doe ik het steeds meer. De opruim bui is ook in mijn hoofd terecht gekomen.
Nu ik een paar dagen vrij ben en es kritisch in mijn huis rondkijk, vraag ik me wel es af: “Wat doe ik in vredesnaam met zoveel zooi en hoe ben ik er ooit aan gekomen?”. Zoals je in het vorige logje als hebt gelezen heb ik veel dingen van de hand gedaan uit de berging (er is nog wat over, wie maakt me los). De berging gaat er dus binnenkort ook aan geloven en zal van onder tot boven aangepakt worden, om daar eindelijk es een werkplaats in te bouwen. Iets wat ik al 2 jaar wil doen.

Vandaag ben ik eens mijn “De RommelKast” wezen opruimen. Het is een inbouwkast in de woonkamer waar eigenlijk van alles in gesmeten wordt (soms letterlijk) en waar ik ook heel veel in ben kwijtgeraakt.
Ik heb hem net he-le-maal leeg gehaald en ben er achter gekomen dat goed zoeken, niet hetzelfde is als kwijtraken.
Met een kritische blik heb ik 2 vuilniszakken (!) met overtollige spullen die nooit gebruikt werden weggegooid. Daarnaast heb ik dingen teruggevonden die ik al jaren kwijt waande (MAVO Diploma, cd’s, video’s) en zelfs mijn eindscriptie over sociale wetgeving lag er in (hopeloos verouderd bleek wel weer). Daarnaast weer GSM’s teruggevonden, speciale schroevendraaiersetjes en volgens mij wel 3 pc’s aan losse onderdelen.

Nu is de kast geordend en netjes, het was een paar uurtjes hard werk, maar ik ben er erg voldaan mee. Morgen de berging maar doen, en dan ook es in de keuken kijken. Ik heb nu de smaak te pakken en dat is een unicum bij mij.

Alleen dat bijhouden, daar heb ik nooit de tijd voor (maak ik mezelf nu al wijs)

Gratis af te halen

Vandaag ben ik uit verveling eens gaan kijken wat ik nu allemaal precies in mijn berging heb. Je moet toch wat als je vrije dagen hebt.
Mijn berging is een beetje een opstapelproject. Ik verzamel veel spullen en sla ze er dan op zonder er ooit wat mee te doen, behalve te denken, das vast handig.
Of ik denk: Ik kan er vast nog wel eens iemand blij mee maken.

Nou dat laatste ga ik nu maar eens in praktijk brengen. Hieronder volgt een opsomming wat ik allemaal over heb in mn berging en als je er belang bij hebt, laat het even weten, dan mag je t komen ophalen (als iemand je nog niet voor geweest is)

- 2 Grote camouflage netten

- 1 Peugot racefiets (bandjes niet echt nieuw meer)

- 4 DVD spelers (max. 1 p.p. niet dolby 5.1 geschikt)

- 70 grijze tapijttegels (40 X 40 cm.)

- 1 staande ventilator

- 1 koffiezetapparaat

- 1 frituurpan

- 4.000 paar plastieken handschoenen

- 1 ossenkop stuur voor op racefietsen e.d.

- 1 strijkplank

- 1 salontafel (vuren)

Tevens heb ik in mijn keuken nog een goed werkende vrieskast (met 4 laden) die niet gebruik, de enige functie die het ding in mijn keuken heeft is als tafel voor mn koffiezetter en broodrooster. Als iemand daar belang bij heeft issie te ruil tegen een tafeltje (of plank) van ongeveer dezelfde afmetingen, want anders kan ik mn koffiezetter en broodrooster nergens meer op kwijt.

Nou, mocht je ergens belang bij hebben, laat het me even weten. Allemaal onder t motto “wie weet is er wel iemand blij mee” en anders gaat het ooit es naar de stort ofzo, ooit….

 

Xtreme Case Modding

Ik zou gisteren mijn pc even uitlenen aan een vriend die even tijdelijk geen pc tot zijn beschikking had en wel heel erg voor school moet typen. Met net te weinig slaap na een nachtdienst pak ik de kast van mijn pc en wil de trap af naar de berging.
Bij de tweede trap schuift ineens een van de zijplaten van de pc los (stom, schroefjes zaten nog los) en het hele ding klettert zo over de trapleuning heen BENG naar beneden.

Die is stuk denk ik, darn dat kan er ook nog wel bij.

En inderdaad na eens de schade te hebben bekeken lijkt de kast zijn einde nabij te zijn. Voeding los, ander plaat compleet naar de galemiezen, de complete kast is ook niet meer zo’n perfecte rechthoek en her en der een los draadje. Kortom kut met peren. Ik wilde altijd wel een nieuwe (lees beteren en vooral snellere) pc, maar niet op zo’n korte termijn. 

Teleurstellend bel ik om het treurige nieuws te vertellen.

Met de restanten van wat ooit mijn pc kast was loop ik omhoog. Ik kan het, eenmaal weer in mijn huis gekomen, niet nalaten om toch es te gaan kijken.
De voeding is losgeschoten, maar niet dood, wat kaarten zitten niet meer zoals ze ooit hoorden te zitten en de koelers zijn ook al in aparte staat. De kast zelf ziet er uit alsof ie door een auto is overreden, maar de DVD speler en de DVD brander zien er uit alsof ze het nog doen. 

Na een paar uurtjes aankloten met soldeerbout, multimeter, gereedschap en (jawel) ducktape (en ook de gebruikshandleiding van het moederbord en andere componenten) heb ik de kast weer enigszins in elkaar.
De voeding kon niet meer in de juiste schroeven, dus wat gaatje extra, zelftappers en ducktape hebben dat probleem verholpen. De losse draadjes zijn daar waar nodig vast gesoldeerd. Met een paar lieve tikjes met een hamer is de kast een beetje dichter bij zijn originele vorm, al past een zijkant echt niet meer. Ook de kaarten zitten weer in de daarvoor bedoelde dingen en volgens de multimeter moet het allemaal wel willen. 

Alle randapparatuur aansluiten, stroom dr op, vingers kruisen en aan die handel! Veel kapotter kan het toch al niet worden. En ja hoor! Het geluid dat het ding produceert lijkt in geen velden of wegen op wat ie ooit deed, ik krijg gelijk een scherm van mn BIOS, klik dat weg, Windows in de veilige modus, opnieuw opstarten en….. Hij doet het weer! Harde schijven doen het nog, DVD speler en brander ook, geweldig! De pc komt mijn huis never nooit meer uit, want vervoeren is nu echt geen optie meer. 

Maar ik heb wel weer een nieuwe hobby dr bij: Xtreme Case Modding! Het ding ziet er uit alsof ie beschoten is door het vuurpeloton, een IT-er zou er nachtmerries van krijgen, maar het werkt en daar gaat het om! 

Oja, mocht ik ineens een hele tijd niks meer posten en niet meer online zijn, dan heeft het kreng het dus wel begeven, maar vooralsnog ben ik trots op mezelf!

Rotnacht

Wat een nacht… wat een nachtdienst wat een gedoe. 

Na amper 1 uur werken begonnen de problemen al. De PIN was in storing en wilde daar niet uit komen. Beanet (= diegenen die de pin landelijk regelen) had onderhoud op het net en dat gemakshalve niet verteld. Op een tankstation is dat kut want bijna 80% van de brandstoftransacties gaat met pin. Mijn humeur begint te veranderen. 

De computer heeft geen zin om wat te doen, in elk geval niet wat ik wil dattie moet doen. Weer daalt mijn humeur, en dat terwijl ik meestal erg vrolijk ben. 

In een poging mezelf wat op te vrolijken ga ik maar weer es domme sms-en sturen her en der. Sinds ik van die aardige T-mobile mensen iets van 150 sms-en kado gekregen heb omdat zei een foutje gemaakt hebben en ik daar werk van gemaakt heb. Ik sms normaal niet veel, maar als t niks kost wil ik t ook wel es proberen en ik typ me rot de afgelopen tijd (maar sms heeft ook zo zn charmes). 

Ook dat heeft weinig invloed op mn humeur. Ik begin aan mezelf te twijfelen, heb ik dan wat fout gedaan met iets? Ik sms iemand die er verstand van heeft en ook nachtdienst heeft. Ow wacht, toch niet. Te snel geklikt, iemand anders krijgt hem. Gelukkig wordt ik teruggebeld dat de sms verkeerd verstuurd was. Dom dom dom, ik begin meer aan mezelf te twijfelen. 

Sms terug met een oplossing, het werkt. Maar een paar klotenklanten hebben me danig uit mn doen gebracht dat het niet meer wil allemaal. Ik heb het gehad, wil naar huis, wil weg van hier. 

Na mijn aflossing, alles werkt weer, ga ik gelijk naar huis. Kapot, verrot en meer negatieve woorden voor mezelf. Bij de portiekdeur aangekomen pak ik mn sleutelbos. Spontaan knapt de grootste ring waar ze allemaal aan zitten, de sleutels. De straat is bezaaid met sleutels. Ik word wanhopig van mezelf.
Raap de sleutels bijeen en kom binnen. Deuk in mn ego en mn zelfvertrouwen is er ook niet beter op geworden. Wat een kutnacht, en waarom doe ik ook weer alles verkeerd? 

Zucht, eerst alles van me afschrijven, kijken of dat werkt. Slapen wil nu toch even niet, mn hoofd zit vol met dingen die er beter niet in kunnen zitten.

Nog 6 nachten te gaan, en met pech nog 7……… wie helpt me de nachten door als ze zo blijven gaan?

En wie ben jij dan?

Ik heb dit weblog nu al een tijdje, ergens vanaf januari dit jaar denk ik. En eerlijk is eerlijk, ik ben er best wel gehecht aan geraakt. In het begin had ik mn twijfels of het wel wat voor mij was om steeds een stukje te maken en te updaten, maar zo langzamerhand begint het een beetje een plekje in mn leven te krijgen.

Het is ook niet dat ik iedere dag update ofzo, soms een paar dagen achter elkaar wel, soms een tijd niets, er is geen regelmaat.
Ligt er meer aan of ik wat mee maak of dat ik wat wil zeggen.

Soms heb ik hele serieuze dingen als onderwerp, dingen die me aanspreken of een gevoel wat ik probeer weg te schrijven of juist te beschrijven. Een andere keer is het een opeenhoping van onzin dier door mn hoofd heen schiet. Het maakt me niet uit ik zet er van alles op, want het is lekker mijn eigen plekje op internet en als je het niet leuk vindt dan lees je het maar niet.

Maar ergens ben ik toch wel benieuwd wie hier allemaal komen en wie het lezen. Volgens de statistieken ben ik per maand goed voor zo’n 400 bezoekers (de ene maand meer dan de andere). Nu weet ik niet hoe het ding telt, er zal vast ook wel een dubbeltelling tussen zitten, maar dan nog, best wel wat ook al zeg ik t zelf.

Ik weet ook wel dat het lekker anoniem is om hier te lezen en dan weg te gaan, niks mis mee. Maar bij deze mijn vraag en uitdaging aan jou beste lezer. Je weet nu al een tijdje wie ik ben, wie ben jij? Laat es een bericht achter. Ik hoef niet eens je echte naam te weten, en het hoeft ook geen persoonlijk stuk over jezelf te worden ofzo. Gewoon even benieuwd naar de reacties.
Misschien heb je zelf ook wel een log, ik wil die best wel lezen.

Dus ziehier mijn uitdaging aan mezelf en jou als lezer: laat es wat van je horen ik ben nieuwsgierig

 

Tsjechië

Vorige week ben ik met mijn explorers op zomerkamp geweest naar Tsjechië. Het was het eerste “echte” zomerkamp sinds jaren en ik had er veel zin in. Ook was ik nog nooit in Tsjechië geweest dus het kon niet beter! 

In Tsjechië deden we een kano/raft tocht, eerst door de mooie natuur heen door kleine dorpjes en afsluitende helemaal door Praag (centrum) met de kano. Echt een aanrader! Echt heel veel wildwater zijn we niet tegen gekomen, maar dat mocht de pret zeker niet drukken. Het weer was goed (ook daar een hittegolf, alleen dan warmer dan hier) dus uit de kano het water in was ook goed te doen. 

Tsjechië heeft een goede indruk op me gemaakt, mooie natuur waar je veel in kan doen. Campings waar je soms recht voor je tent een vuurtje mag stoken (!), Praag als een mooie stad (maar o wat wordt het toeristisch) en natuurlijk de goedkope prijzen (behalve Praag dan, dat behoorlijk aan het verwesteren is).

Wat ook een geweldig uitstapje was, was de kloof “Amerika” een paar kilometer vanuit Karlstein. Het lijkt een beetje op de Grand Canyon in het klein, en als je de moeite neemt om dr in af te dalen dan kun je dr heerlijk in zwemmen. Een van de explorers verwoorde het mooi:”we zwemmen in een ansichtkaartje” en zo was het ook. 

Ook de explorers zelf vonden het een geweldige week, dus kortom het kon niet beter. Ik heb ook het gevoel dat deze week de groep en begeleiding veel dichter bij elkaar heeft gebracht, dus voor het groepsgevoel was het ook erg goed. 

Het jammere is wel dat mijn (ene week) vakantie nu over is, maar wat een week was het, ik had me geen betere vakantie kunnen voorstellen. 

Als het meezit, wil ik van de herfst of nazomer wel weer een weekje Tsjechië doen, want duur is het niet (gewoon zorgen dat je buiten Praag overnacht) en de reiskosten daarheen valt ook reuze mee. Als je een groep van 5 mensen hebt, sta je voor ongeveer 7 euro per persoon op de plek van bestemming in Tsjechië (wel met de trein dan).

Wie gaat er mee?

Oja en mocht je nieuwschierig zijn naar de foto's, die staan op de volgende site hier dus

moeilijkheidsgraad

Soms is het moeilijk om dingen te snappen
Die eerst zo duidelijk waren
Soms is het moeilijk jezelf te begrijpen
Ook al was je eerst heel duidelijk

Soms is het moeilijk de grens te zien
Tussen gevoel en verstand
Soms is het moeilijk een ander te snappen
Ook al ben je het wel met haar eens

Het is altijd moeilijk om de keuze te maken
Die verstandig is maar toch ook fout
Het is altijd moeilijk om tegen je zin
Te doen wat misschien wel t beste is

Misschien ga ik het snappen, ga ik het zien en misschien wel helemaal nooit.
Zal ik nachten wakker liggen, of slaap ik straks rustig, dromen of nachtmerries?

Waarom moet het steeds zo gaan en iedere keer vraag ik mezelf toch steeds af

Waarom willen we altijd de dingen, die we beter maar nooit kunnen hebben?

geschreven door mijzelf

And since you know you cannot see yourself,
so well as by reflection, I, your glass,
will modestly discover to yourself,
that of yourself which you yet know not of.

(The Life and Death of Julies Caesar, Act I Scene II W. Shakespeare)

gezakt....

Soms heb je van die dagen dat niks gaat zoals het zou moeten gaan. Maandag is een perfecte dag voor zo’n doemdag.
Vandaag had (heb) ik dus zo’n dag. Het enige wat een beetje erg lullig is, is dat ik moest afrijden……

Toegegeven ik was wel redelijk zenuwachtig, maar de les vooraf ging al niet erg best. Dingen die normaal altijd goed gaan gingen niet, de versnellingen wilde maar niet en mn positie op de weg was al helemaal bagger. Kortom ik had nog nooit zo kloten gereden.
Diezelfde lijn wist ik stug voort te zetten tijdens mn examen, bij de 2^e kruising wist ik al dat het hem niet werd.

Ik kon mn draai in de auto niet vinden, zat niet lekker, voelde me niet op mn gemak. Het verkeer wilde ook al niet meewerken en ik liet de ene steek na de andere vallen. Wat een kutgevoel.

Terug bij t CBR verbaasde me t ook ik “het slechte nieuws” te horen kreeg, ik had me er al van tevoren bij neergelegd dat t m niet zal worden, al tijdens de rit zelf.

Tsja, t is jammer maar helaas. Ik ben het eens met de beslissing van de examinator, iets wat niet veel gezakten ooit zullen zeggen denk ik.
Natuurlijk ben ik teleurgesteld en had ik maar wat graag dat roze papiertje willen hebben, maarja het mocht nou eenmaal niet zo zijn.

Zo meteen eerst maar es fijn uitwaaien in Tsjechië volgende week met de explorers en dan zien we wel weer.

Ergens eind augustus zal ik het nogmaals proberen, hopelijk gaat het dan wel goed.

Straks werken, natuurlijk helemaal geen zin, maarja van iedere tegenslag schijn je te leren, dus kop dr veur en doorgaan.

Waar is mijn hoofd mee bezig?

Is het de hitte? Is het het chronische slaapgebrek wat er mee te maken heeft? Is het de stand van de maan? Ik heb geen flauwe idee…. 

Wat er dan is?

De afgelopen 1,5 a 2 week is mijn hoofd mijn hoofd niet meer. Ik loop constant achter mezelf aan. Mijn concentratie is nog nooit zo slecht geweest. Nergens kan ik mn kop bijhouden en alles wat ik aanpak is gedoemd te mislukken op een chaotische manier (okay dat laatste gebeurd me wel vaker).

Op mn werk zien mn collega’s ook dat ik niet 100% mezelf ben en zelfs mn ouders viel t laatst op dak wel heel erg traag reageerde.

Ik weet niet waar ik met mn hoofd zit, ergens kan t me ook niet schelen, eigenlijk vind ik t wel prima zo. Of niet? Vind ik t toch lastig en irritant?

Zie je, t slaat nergens op maar t is nu eenmaal zo.

Binnenkort moet ik afrijden, hopelijk kan ik me dan even een uurtje goed concentreren (vast wel, als ik er maar eenmaal inzit dan lukt t meestal wel).

T zal wel de zomer zijn en de hitte die me naar mn hoofd gestegen is.

En nu we t toch over de hitte hebben…. Ik heb deze week nachtdiensten, en heb wel 4 uur geslapen dankzij die hitte…. Darn! Dit wordt een lange, lange, lange week.

Doodstraf

Ik ben tegen de doodstraf, uit principe. Ik ben ook verbonden aan een partij die tegen de doodstraf is (SP) en op humane gronden is de doodstraf gewoon gekkenwerk.

Maar soms, soms heb je van die momenten dat je iemand zeker de doodstraf gunt. Vandaag hoorde ik op de radio dat de lichamen van de twee vermiste Belgische meisjes (7 en 10 jaar oud) zijn gevonden. Ze schijnen al vlak na de vermissing om het leven te zijn gebracht.

Dat zijn van die momenten dat je bloed begint te koken en dat je mensen die tot dit soort waanzin in staat zijn dood wenst, een langzame pijnlijke dood ook nog.

Het is niet humaan, het is niet ethisch en het is eigenlijk verkeerd. Maar soms denk ik dat ze alle kindermoordenaars gewoon aan t gas moeten zetten, en iedereen die ooit ontucht met kinderen heeft gehad een stoma moeten aanmeten en zn geslachtsorganen eraf mogen snijden. 

Niet dat ik het ooit als een voorstel zal noemen om serieus te nemen, het is een momentopname. Mijn morele ik wint het gesprek altijd (gelukkig).

Maar zwaarder straffen mag van mij voor dit soort zaken altijd, zulkse mensen hoeven wat mij betreft geen deel meer uit maken van de gemeenschap, maar daar juist ver buiten staan.

Angst, niet ver van m'n bed
Door onze slappe zedenwet
De dader die slachtoffer wordt
Hij mag naar huis wegens celtekort
Maar als je dochter is verkracht
Door zo'n lafaard in de nacht
Dan wil je recht tegen leed
Levenslang, dat is concreet
Sta op je recht, maar ze komt nooit terug
Sta op je recht en je leven is stuk
Ze zeggen 't is nog niet te laat
Therapie betaalt door de Staat
Hij krijgt een jaar, zij levenslang
Durft niet op straat, wat is ze bang
En dan opeens, de tweede keer
Therapie gefaald, ze leeft niet meer
Sluit 'm op! Water en brood
Levenslang, tot aan de dood
Sta op je recht, maar ze komt nooit terug
Sta op je recht en je leven is stuk

“Rechtstaat” een nummer van De Heideroosjes

Tandheelkundig getest met alcohol

Ik heb tekenfilmfantasie. Ik kom er eerlijk voor uit. Na jaren Cartoon Network gekeken te hebben en een overdosis Johnny Bravo, Cow & Chicken, I M Weasel en I R Baboon en uiteraard 2 Stupid Dogs kan ik bijna alles visualiseren. Dat is zowel positief als negatief. Soms moet je het knopje even op “uit” zetten. Vooral omdat er ook legio mensen zijn die t niet begrijpen.

Een van de dingen die daarmee te maken heeft is t feit dat Essent Cartoon Network van de kabel gegooid heeft een aantal jaren geleden. Bijna een van de ergste dingen in de Vaderlandsche geschiedenis (op de invasie van de Duitsers na en het verliezen van de WK finale van diezelfde Duitsers na).

Ik kan het ook prima onderdrukken en soms gaat t al automatisch uit. Ik word saai, of oud, of oud en saai of nog erger.
Maar zonet floepte t knopje weer om naar “aan”, onbewust, maar gelukkig wel.

Terwijl ik mijn tanden stond te poetsen na t middageten, las ik op de fles Edah Mondwater Anti-plak (die chemische groene) “Tandheelkundig getest zonder alcohol”. Gewoon een domme fout, hadden ze een komma ofzo in moeten zetten. Maar dat was t punt niet.
Diep binnenin hoofd vroeg een hersencel zich af hoe een tandheelkundige test mét alcohol er dan uit moet zien.

Voor mijn geestesoog zag ik een stel dronken laboranten met een fles bier in de ene hand en de fles mondwater in de andere hand. Lallend en zingend waren ze bezig met dingen waar ze 20 bier geleden misschien nog enig verstand van hadden, maar nu was t alleen maar dom knopjes drukken.
De microgolf oven voor testjes staat te brommen met hamburgers erin en op de laboratoriumbranders worden tosti’s gemaakt. Her en der klinkt een vrolijk “ploenk” van een Grolsch beugel die geopend wordt.
In de hoek ligt een laborante plat met een groen gezicht die de fles mondwater voor de fles rosé aangezien had een volle teug had genomen.
Door een raam maken ze allemaal uitdagende gebaren naar een ander laboratorium wat aan die van hun grenst. Daar staan hele serieus kijkende mensen in witte jassen die bezig zijn ook hetzelfde mondwater te testen. Zij doen de tandheelkundige test zonder alcohol.

Met een grijns schroef ik de dop van de fles mondwater en neem en slok om te spoelen.

Ik ben het nog niet verleerd

De zoektocht naar ander werk

Niet dat ik geheel ontevreden met mn werk ben, niet dat ik zo enorm slecht verdien en niet dat ik mezelf iedere keer moet motiveren om naar mn werk te gaan….. maar…..

Ik ben gewoon toe aan wat anders, ik ben mijn huidige werk nog niet zat, maar ik voel t wel aankomen. Ik kan niet verder groeien in het bedrijf, zit op mn maximale loonschaal en kan ook weinig meer ontdekken wat ik nog niet gedaan heb binnen mijn functie.

Daarnaast weet ik ook dat er bij Gulf geen toekomst voor mij ligt en dat ik ook geen toekomst bij Gulf wil, kijk die 2 zijn mooi op elkaar afgestemd dus dat scheelt alweer een hoop.

Maar wat wil ik dan wel? Wat kan ik eigenlijk?

Wanhopig ploeter ik allerlei vacatures door op internet. De pech is dat mijn opleiding met bijbehorende specialisatie niet meer bestaat, MBO-SPW-SD is niet meer en das jammer.
Waarom? Omdat iedereen denk dat ik een SPW-er ben, maar dat is totaal niet zo. SD (wat voor Sociaal Dienstverlener staat) is ooit es bij de SPW ingedeeld omdat het nu eenmaal ergens onder moest vallen.
Dat ik opgeleid ben in het zoeken in wetten en regels en mensen helpen een weg te vinden in een door de overheid gebouwd doolhof van wetten en regels kun je niet uit dat SPW halen. En dat ik gespecialiseerd ben in Sociale wetgeving in regel en uitvoering en daar zelfs een gids en werkwijze voor geschreven heb al helemaal niet.
Als daar al banen in te vinden zijn is het meestal HBO werk, wat voor mij op zich geen heel groot probleem is, aangezien ik een HBO deeltijd stageplek opgevuld heb als MBO-er, alleen dat HBO papiertje is er nooit gekomen (de afdeling sloot toen ik weg ging bij de instelling, ik was mn eigen afdelingshoofd).

En dan lees ik verder tussen die vacatures. Ze hebben voor de meest simpele baan wel een moeilijke omschrijving.

En wat wil ik? Ik wil wat anders dan wat ik nu doe. Ik wil actief bezig zijn. Even geen detailhandel en petrochemie meer. Zag een functie bedrijfsleider bij een inbrengwinkel, leek me prachtig werk, was al weg.
Het maakt me niet zoveel uit, ik wil best zwaar fysiek bezig zijn (scheelt weer sporten op de sportschool), of de hele dag andermans problemen aanhoren. Conciërgewerk op scholen lijkt me ook wel wat, beetje klussen en aanmodderen.
Veel lijkt me wat, maar t wordt hem steeds nét niet, te oud, te jong, niet het passende diploma, bedankt voor uw sollicitatie….

Ik weet het, ik mag blij zijn dat ik werk heb, en dat ben ik ook wel. Ik heb het niet slecht, ik ben niet depri van mn werk en de klanten en gebeurtenissen zijn nog niet allemaal hetzelfde.

Maar dr is vast wel meer dan dit, iemand een goede suggestie?

Exit Jos

Ik ben een autosportfan, alles met wielen dat snel en stoer over circuits heen gaat heeft mijn interesse. Ooit lag de formule 1 op kop in dit rijtje, maar sinds dat ook steeds saaier wordt hebben MotoGP (dus eigenlijk motorsport) WRC (World Ralley Cup) en IRL (Indy Racing League) en vooral DTM (Deutsche Tourwagen Meisterschaft) en WTCC (World Touring Car Cup) ook steeds meer tijd op mijn beeldbuis veroverd.

Ik lees ook nogal eens een raceblad en wat nieuwsfeiten op internet over de racerij en daar viel mij laatst iets op. Iets over iemand waar ik toch wel wat over wil zeggen.

Niemand meer dan onze eigen Jos “The Boss” Verstappen. Ik moet eerst even zeggen dat ik nooit een fan van de beste man ben geweest.
Op een F1 nieuwssite staat dat Jos er niet met Jan (Lammers) uit kan komen over t volgende seizoen A1GP (soort van landen race cup). Vooral financieel zijn er wat strubbelingen.

En dat is altijd zo met Jos. In de F1 zat ie al steeds te zeuren om de financiën en nu dus weer. En dat terwijl de verliezen in de A1GP t eerste seizoen groot waren, ondanks dat de toekomst er best goed uit ziet voor de sport (in t eerste jaar draaien kampioenschappen altijd verlies). Daarom is t logisch dat iedereen wat inlevert, zodat de sport langer door kan gaan. Iedereen behalve Jos, en zo slecht verdient Jos niet.

Okay, mijn gal even volledig rondmaken en onderbouwen.
Jos is arrogant, vooral als je t artikel in F1 racing leest waarin hij zeer neerbuigend over Albers en Doornbos doet alsmede over hun sponsoren. T is net offie wil zeggen dat ze beter hem in een stoeltje moeten plaatsen. Maar wat heeft Jos zelf bereikt? Okay een 2 keer een derde plaats in de F1, maar laten we eerlijk zijn, was dat door Jos’ kwaliteiten of door pech bij de concurrentie? Die overwinning inde A1GP was mooi zeker (maar wordt overschaduwd door het feit dattie 2 races later zn auto aan de kant zet en gewoon uitstapt omdat hij 2 keer een drive through krijgt, hallo had je t zelf naar gemaakt!) Tuurlijk t is knap en t verdient respect, alleen wat heeft Jos nog meer gedaan? Zo ongeveer in iedere grindbak zn auto parkeren. Ik moet wel zeggen dat hij een klasse apart is in de regen, eerlijk is eerlijk, alleen dat ego van hem. Het ligt altijd aan anderen en nooit aan hem.

En dan de mensen die zeggen dat Jos de beste Nederlandse coureur ooit is, ben k het ook niet mee eens. Hij hoort wel in de top 10, maar vergeten we niet andere Nederlandse grootheden? Jan Lammers bijvoorbeeld, F1 niet zo’n denderend succes, maar alle andere raceklasses waarin ie mee heeft gedaan (en dat zijn er véél) een ware topper. Daarnaast is Jan een erg sympathieke vent die zijn eigen fouten erkent. En wat te denken van tweemalig Indy 500 winnaar Arie Luyendijk? Zijn tweede Indy overwinning staat nog steeds te boek als de snelst gereden Indy 500 ooit! Zijn deze heren echt zoveel slechter dan Jos, of vergeten we gewoon dat zij degenen waren die de wereld warm kregen voor Nederlandse coureurs?

Nee wat mij betreft is het tijdperk Verstappen voorbij, hij heeft zn kansen gehad en zn successen. Maar laat hij nu maar es eerlijk zijn en de handdoek in de ring gooien, ook in de A1GP wat misschien een betere kweekvijver is voor Nederlands talent, en dat is er best. Naast Doornbos en Verstappen hebben we ook nog een Guido van der Garde, Jeroen Bleekemolen en Ho Pin Tung (okay hij is zowel Nederlands als Chinees) die zeker niet verkeerd rijden.

Ik zeg:”Jos, bedankt en tot ziens, neem afscheid met waarde en niet met rellen (zoals we van je gewend zijn) “

Het ligt altijd aan anderen en nooit aan hem.

s in de regen, eerlijk is eerlijk, alleen dat ego van hem. ornbos doet alsmede ove

Tegendraads de hitte door

Het is weer es zo ver. De temperatuur is onnodig hoog geworden, welkom in Nederland in de pré-zomer-fasé. Het gaat altijd zo, eerst baggerweer en dan ineens een hittegolf. Geleidelijk temperatuur spreiden kunnen ze hier niet. Ach daar ben ik Nederlander voor, zeuren over t weer.

Wat een bijkomstigheid is, is dat bijna iedereen in groten getale naar alle lokale meren, plassen, zeeën en andere ophopingen van water begeeft.

Eenmaal daar aangekomen gaat de ene helft in t water bezig te miepen (een tijdje) terwijl de rest als een kudde walrussen in de zon ligt te liggen.

 Iedereen? Bijna iedereen dan, deze jongen hier doet niet mee.

Waarom? Tsja, meerdere factoren. Punt één die volksverhuizing, meestal beland je in een gebied waar het overgrote gedeelte alleen maar komt om gezien te worden en anderen te zien. Het lijkt bijna wel een populariteitswedstrijd, kijken wie de meeste mensen kent ofzo, beetje modeshow lopen, beetje popie doen. In alle toonaarden het tegenbeeld van ik.

 Ook water heb ik weinig mee, ook al weet ik wel dat t een ideale manier is om af te koelen. Na 3 seconden heb ik t wel weer gehad met dat natte spul, de lol is er af. Je hebt mensen die geboren zijn als waterrat, en je hebt mensen die zijn zoals mij. Ik wil prima meedoen, maar niet al te lang. Waar t vandaan komt? Ik weet t niet, maar t maakt me niet uit, t is dr nu eenmaal en ik heb dr vrede mee.

 En dan t laatste punt wat me tegen staat. De hele fokking dag niks doen en van de hitte te liggen creperen bij zo’n plas nat. Waarom? Ik ben actief, kan niet stilzitten en zie altijd wel mogelijkheden tot iets doen.

Mijn ergste nachtmerrie is om de hele tijd stil te zitten te niksen bij zo’n stuk recreatiebos wat met verkeerde bomen en planten is aangelegd rond een plas (nooit opgevallen? Es op letten).

Misschien is het mijn lot wel dat ik nu gewoon bezig ben met dingen doornemen voor mn werk, administratie van de explorers doen, cd’s weer terug stoppen in de daarvoor bestemde hoesjes en god weet wat nog meer.

Okay het is warm, daar kan ik ook niks aan veranderen, maar ik laat me die hitte niet mn leefwijze doorbereken!

 

(Godzijdank hebben we Airco op t werk :P)

NPK!

Afgelopen weekend (naja weekend, vrijdag t/m dinsdagmiddag), het Noordelijke Pinkster Kamp, kortweg NPK. Het grootste scoutingkamp van Europa en een supergaaf kamp in al zijn facetten. Voor een (land)scout is t gewoon heel simpel, nothing beats NPK.

Hoe ga ik daar nou eens een pakkend en kort logje over schrijven? Er is zoveel gebeurd en t waren alleen maar leuke dingen!

Ik was eerst een beetje onwennig, want t is toch 7 jaar geleden sinds ik “met kinderen op kamp” ben gegaan. En daarnaast is t nog altijd moeilijk mijn Oost-Groningse manier van tegen dingen aan kijken aan de kant te zetten en de boel “op z’n Jutters” te gaan doen. Maar als je daar eenmaal overheen bent kom je er achter dat “op z’n Jutters” veel relaxter is.

Vrijdag waren wel al heel vroeg (lees 09:50 uur) op t kampterrein, toen was t uitladen geblazen en de welpen meehelpen. Dit aangezien de wedstrijdkampeerders (scouts en explorers) pas vanaf 16.00 uur mogen opbouwen. Na 16.00 uur kwamen de explorers ook binnendruppelen en wat eerst een leeg kampterrein was werd al snel een geweldig mooi Jutterterrein. Keuken, wasplek, slaaptenten, materiaal en foeragetent, poort en HUDO (Houdt Uw Darmen Open, scouting pleehokding met porta potti erin) werden de vrijdagavond en de zaterdagmorgen op top snelheid uit de grond geramd.

 Zaterdagmiddag de centrale opening, hier kunnen we weinig woorden aan vuil maken. Ze hebben het gepresteerd om een zeldzaam laag niveau te halen wat niemand echt leuk vond.
Maar goed, de opening is nooit t sterkste punt geweest van t NPK, de kampgangers wel.

De rest van de dagen waren een waas van gezelligheid, veel spelletjes voor de explorers, feest, veel vrienden en bekenden weer zien, feest, gezelligheid, mooie grappen en mooie kampvuurtjes.
Tsja wat voor woorden kan ik gebruiken om dit te beschrijven? Je hebt het ervaren of niet, het NPK-gevoel wat meestal na NPK het NPK-virus wordt.

Dinsdagmorgen wachtte ons ook nog een mooie verassing. De Jutters vielen goed in de prijzen! 3^e op thema, 1^e op de trappershike, 3^e op de zwerfhike, 4^e op kampeervaardigheid (kom op conservatief NPK dat had eigenlijk de 2^e plek moeten zijn, maar desalniettemin drukt t pret niet) en ook nog eens 3^e voor de Vlag (algemeen klassement).

Het was een superafsluiting van een kamp dat ook supergaaf was, zelden zo een mooi NPK meegemaakt. Alles klopte, de groep, de begeleiding, het subkamp en de subkampleiding, gewoon te mooi voor woorden.

Ik ben nog een aantal avonden naar de Stam geweest, maar de Kruk was me te druk en meestal dicht als ik kwam, en de Stam me eigenlijk te ver lopen. Ik denk dat ik volgend jaar maar op t explorerterrein blijf, daar is t veels te gezellig!

Oja, en nu zit ik dus weer met de bekende afterkampdip. Ben wel wat meer aan mn slaap toegekomen, maar toch……… Ik wil terug naar de Marnewaard! Nu!

Iets kwijt

Soms word je wakker en voel je je zo

Waar ben je nu gebleven?
Waar was je al die tijd?
Ik heb heel lang gezocht
Maar weet nu: ik ben je kwijt.
 
Ik kan je niet benoemen
Niet zeggen hoe je heet
Alleen dat ik je mis
Hoe raar je soms ook deed

Je bent van niemand anders
Een stukje van mezelf
Dat ik nu ben verloren
Dat ging ineens vanzelf

Ik had het niet eens door
Dat jij ook in me zat
Dat jij me soms ook stuurde
Als ik mezelf vergat
 
Nu zal ik het wel rooien
Nu jij er niet meer bent
Maar t blijft me toch verbazen
Hoe slecht je jezelf soms kent

geschreven door mijzelf

Kampdip

Na een kamp, val je in een gat.

Iedereen die op een langer dan 2 dagen kamp is geweest weet dat. Mijn gat is op dit moment enorm. Het is een tweezijdig verhaal van het gat.

Eerst het lichamelijke. Ik ben nog steeds een beetje na-brak. Dat mag ook vind ik. Als je van dinsdag tot en met zondag ongeveer 3 a 4 uur slaap gemiddeld (er waren nachten van 2 of korter) hebt gehad, het grootste gedeelte van de opbouw in de stromende regen hebt gedaan en iedere avond jezelf goed in de olie (lees katjelam) hebt gezet, dan is het normaal dat je lichaam zegt van “en nu gaan we kalm aan doen, en dat zal je voelen ook”.

Dat lichamelijke kampbrakheidsgebeuren daar heb ik altijd geen moeite mee, ben wat wazig en niet al te vlug, maar dat komt wel weer.

Hetgeen waar ik altijd enorm veel moeite mee heb is de geestelijke kampbrakheid.

Daarmee bedoel ik het missen van “het kampgevoel”. Ineens in je eigen huis rondlopen, met allerlei luxe waar je t 6 dagen zonder hebt gedaan en eigenlijk totaal geen behoefte meer aan hebt (TV? Wat TV?).

Vooral het afgelopen NoWaKa waren we met een harde kern (Folkert, Adema, Sander en ik) waar we een goede sfeer mee hadden. Folkert, Adema en ik hadden ook lol in het schreeuwen en zingen van domme kampleuzen (Red een boom, eet een bever!) en stomme liedjes (ik heb 3 haren op mn borst, ik ben een beer!) en dat blijft toch ingebakken.

Ik mis dat, ik mis de tent, mn stretcher, de zelfgemaakte bar, Oscar, de waterscouts (in al hun voors en tegens), zelfs de regen mis ik.

Hier zit ik dan, achter mn pc een logje tikkende voor de 2^e keer vandaag, terwijl ik eigenlijk nog heel veel ander dingen moet doen.

Maar dat gaat niet, mn hoofd is nog op NoWaKa………

 

Vrijdagmorgen begint NPK, dinsdagavond ben ik daar van thuis…….. Weet iemand een goede psycholoog die me woensdag van het dubbele kampmis syndroom kan afhelpen?

Gitaarheld!

Zonder enige moeite rolt er een solo uit mn handen. Wild loop ik over het podium. Mijn gitaar is een middel om het publiek op te zwepen, en het werkt perfect. Hoog gooi ik het gitaar de lucht in, vang hem op en ros er als een bezetene powerchords op. Ik ben een gitaarheld!

 

Okay, ik kan wel wat gitaar spelen, maar om mezelf nu gitaarheld te noemen….. dat gaat wel erg ver, ik speel stukken beter basgitaar dan gewoon gitaar.

Maar waar het bovenste over gaat?

Ik heb het spel “Guitar Hero” voor de Playstation 2 gekocht. Ondanks dat ik normaal niet zo van muziekspellen houdt, is dit er eentje die op mijn lijf geschreven is.

Het idee is simpel, met een kleine plastieken Gibson SG (lees elektrisch gitaar voor de minder muzikaal geschoolden) met daarop een 5 tal knoppen op de hals, en een “trigger” (langwerpig knopje wat omhoog en omlaag kan als ware het een plectrum) kan je gitaar spelen, er zit zelfs een tremolo (hier “whammy bar” genoemd) op.

De bedoeling is dat je de knoppen en de trigger samen op het juist aangegeven moment gebruikt. Doe je dit dan speel je met een band een nummer.

En gelukkig heeft dit spel geen softe popnummers uitgekozen. Take me out van Franz Ferdinand is het enige poppy plaatje, de rest is rock en metal! Motörhead, Judas Priest, Black Sabbath, maar ook Red Hot Chili Peppers, Bad Religion en David Bowie passeren de revue.

 

En ondertussen sta ik helemaal wild te gaan met een plastieken gitaar in mn hand, blij als een kind, grijns van oor tot oor. De buren weten nu zeker dat ik gek ben……

 

 

Het publiek vraagt om meer, en de band zet Ace of Spades in. Stoer ros ik dit ultieme brulrocknummer uit mn gitaar. Het publiek wordt gek, en ik eigenlijk. Daar hoor ik thuis, op het podium, in de spotlight met een gitaar om mn nek.

Tijdje niets geschreven, een update

Jeus wat is het lang geleden dat ik een log geschreven heb en jeus wat heb ik t druk gehad de afgelopen tijd!

Gelukkig heeft web-log.nl me verhuist zodat ik nu nog minder van de site snap en nog minder geprikkeld word stukjes te posten.

Maar goed, enniewees, even mijn leven in korte puntjes de afgelopen tijd (wat misschien wel een lang verhaal kan worden, bij voorbaat excuses).

 

• Druk op t werk, liep achter met mn administratie. Ben ondertussen bijna bij.
• Gelukkig ook wat niet scouting feestjes tussendoor om mij te herinneren dat ik ook nog niet scouts ken (alhoewel dat in verhouding niks voorstelt)
• Penningmeester bij mijn explorers geworden, heb nog veel bonnetjes en rekeningen te      ordenen.
• In de week van het mooiste weer sinds begin dit jaar nachtdiensten hebben en erg balen daardoor.
• Tijdens bevrijdingsfestival 18 uur bij een vlam op de grote markt gestaan (geen liefde, maar eentje die op gas loopt)
• Met het oefenkamp van de explorers gezien dat t wel gaat lukken op NPK.
• Gerard is bij ons begeleidingsteam gekomen om NPK te versterken.
• Veel meer NoWaKa regelwerk duur last minute problemen.
• Het  wel gezellig hebben met Folkert en Sander in de commissie (te gezellig?)
• Steeds meer balen dat t er naar uit ziet dat t op NoWaKa kutweer gaat worden.
• Naar NoWaKa gaan en t weer wel mee vind vallen.
• De 0^e dag van NoWaKa (dinsdag opbouwdag) beide bungalows van de Martinistam in mn eentje binnen een uur opzetten.
• Hier heel trots op zijn (hoe vaak heb ik t nog maar weer gezegd?)
• Woensdag van NoWaKa constateren dat t echt kutweer is met soms erg slecht zicht en zo nu en dan bijna uit een toren waaien.
• Woensdagavond een supermooie bar afbouwen, inclusief de legendarische barman Oscar.
• Bijna mezelf met benzine in de hens gestoken tijdens vuur aanmaken.
• Dit spektakelstukje mij meer berucht dan bekend heeft gemaakt (ow die jongen van het vuur?)
• Roelof Robbe mij ineens kutkabouter ging noemen
• Ik dat wel grappig vindt (noem hem nu dikkop).
• Ik eindelijk eens op een zeilboot ben wezen zeilen op NoWaKa (Arne en Jorieke bedankt)
• Er niet erg veel wind was, wel wat regen en best wel koud, maar desondanks heb ik er volop van genoten (eindelijk es een boot aan de binnenkant zien en varen na 4 jaar NoWaKa)
• NoWaKa is scouts voor Noordelijk Water Kamp een waterscoutingkamp waar de      Martinistam opbouwploeg is (waterscouts kunnen niet pionieren)
• Ik er de vrijdag van NoWaKa ’s morgens achter kwam dat ik geen Irish Coffee moet drinken als ik 24 uur door wil gaan (of langer)
• Ik van dubbel zien van de drank ineens 3dubbel ging zien en spontaan daarna in slaap viel
• Met 1,5 uur slaap de zaterdag best een leuke dag heb weten te maken.
• Ik ’s  nachts het meest domme moment hebt gekozen om als een blok in slaap te gaan vallen, terwijl ik eigenlijk voor de tent op iemand moest wachten.
• Ik dat een enorme blunder van me vindt.
• Ik die nacht ook heel vaag in mn slaap heb gedaan (iets met opstaan, kleren aandoen en verder slapen en ik dat niet eens gemerkt heb)
• Zondag was leuk bikkelen.
• Zondagavond was ik dood (figuurlijk)
• Maandag ook nog, ondanks 16 uur slaap.
• Ik moest maandag nachtdienst draaien en die ging supermoeilijk, zo ongeveer de moeilijkste uit mn carrière.
• Ik vanmorgen na 1,5 uur slaap weer waker werd en nu erg moe ben.
• De stofzuiger kapot is gegaan net en mn hele huis nog vol NoWaKa bagger van uit mn kleren en kisten ligt
• Kan me nu niet echt schelen
• Dit is best wel weer een lang stukje geworden.

 

Zooooooooo, dit waren dus de highlights van mijn leven de afgelopen periode, zijn vast nog veel meer dingen gebeurd die ik zo snel alweer vergeten ben. Maar ik zal proberen weer wat meer te posten hier.

Wat is jouw ideale zomermuziek?

Yes! T is eindelijk eens echt warm! Ik loop al de gehele dag in korte broek en plan dat ook nog de rest van de dag te blijven doen! Ook vanavond op de MartiniStamopkomst, die longontsteking neem ik dan wel voor lief!

Na het sporten ben ik even naar de bever gegaan om een super relaxte chaiRB stoel met ingebouwde voetensteun te kopen en de rest van de dag breng ik door op balkon, liggend in de zon, boekje dr bij, biertje, genieten van hetgeen ik zo lang gemist heb, yes!

Uit de speakers klinkt lekkere snelle punkrock, afwisselend met "echte" heavy metal, ook lekker snel en een hoog meezing gehalte.
Althans voor mij dan..... Mooi weer gaat voor mij gepaard met dit soort muziek. Lekker energiek en snel en veel gitaar, erg veel gitaar vooral. Ook kan ik de muziek van Cake best wel waarderen met een lekker temperatuurtje.

Maar toch, als doorgewinterde metal freak (en ook veel rock hoor, gewoon veel gitaarmuziek) heb ik met mooi weer veel minder zin in gecompliceerde muziek (zoals Dream Theater), superagressief (als in Kreator) of gewoon ruig brul en schreeuwwerk op duistere muziek ( Dimmu Borgir en soortgenoten). Dat kan prima in de winter ofzo, maar past in mijn visie niet bij de zomer.

Nu zie ik ineens iedereen een poll maken en denk ik, zou ik er ook maar eentje doen?
Nou ben ik, zoals eerder gezegd, een metal freak met uitschieters naar punk en rock. Dus dingen als commerciële R&B, rap, Frans Bauer en al dat irritante zogenaamde "Nieuw Hip Geluid" gebeuren uit de UK zul je bij mij niet aantreffen.

Maar ik heb maar eens even verder rondgekeken dan eigen cd en mp3 collectie (ook al zal daar wel veel spul van in staan tussen de keuzes)... maar de vraag is.....

Wat is jouw ideale zomer muziek?

Ongeneeslijk Vrolijk (vrees ik)

Ik werd vanmorgen wakker om kwart voor 6. Maar ik was pas om half 4 in staat om te slapen, liggen woelen en draaien in bed en de slaap niet kunnen pakken, maar wel willen slapen. Aargh! Door een stevige tegenwind fiets ik naar mn werk, erachter komende dat het best wel koud is, lees enorm koud.
Echter er is iets heel vreemds met mij aan de hand, ondanks dit slaapgebrek kom ik er op mn werk achter dat ik best wel ongeloveloos vrolijk ben. Meer als in ongeneeslijk bleek vandaag wel, want wat er ook gebeurde ik bleef vrolijk.
Collega die te laat komt waardoor ik een best wel drukke morgen in mn eentje mag wegpezen, ik blijf lachen. Andere collega is ziek, of ik morgen wil werken....eigenlijk to-taal geen zin toch zeg ik ja (waarom? Weenie) ik blijf lachen.

Lastige klanten, vervelende klanten, ronduit asociaal onbeschofte eikels van klanten, ik blijf lachen. En dat is niet allemaal de prodent smile die je in de detailhandel hebt, maar een echte. Ik ben vrolijk vandaag, heulemaal heppie de peppie!

Vraag me niet waarom, ik heb meer redenen om niet vrolijk te zijn dan om t wel te zijn, maar dat boeit me niet. Ben ik onderbewust misschien stiekem verliefd op iemand en zijn het vlinders? Ik weet t echt niet, want bij mijn weten ben ik nie verliefd ofzo (misschien moeten mijn onderbewustzijn en mijn bewustzijn es een biertje met mekaar pakken en eens uitvogelen of ik dat misschien wel ben, kan nog wel es een leuke date opleveren). Ook heb ik geen grote geldprijs gewonnen, een reis kado gekregen, promotie, opslag of een schouderklopje gekregen. Ik ben vandaag ongeneeslijk vrolijk en dat zal ook wel zo blijven ook, en misschien morgen ook wel, jippie!

Onderweg naar huis regent het en treuzelen mensen op de fiets terwijl ik met mach 1 erdoor scheur, normaal erger ik me aan die slomerikken, maar nu, lachend erachter meetreuzelen.

Geniaal zo'n vrolijke dag, vaker hebben die bui! (zal ik spontaan nog meer ergernissen opzoeken en kijken wat ik kan hebben voor t over is? Of nog leuker chagrijnige mensen opzoeken en hun lastig vallen met mijn hyper-de-hyper-vrolijke-adhd-ikke )

Het gezonde leven

Een tijdje geleden heb ik een health check laten doen op mijn lijf. Dat kon bij de verzekeringsmaatschappij voor mijn ziektekosten. En omdat ik was overgestapt naar hunnie toe kon dat nog gratis ook, dus was ik niet te beroerd om me wat naalden in mn lijf te laten steken en wat kleine andere testjes te doen.

Al met al was er nog niks om me heel erg ongerust over te maken, zei men. Echter zaten de "welvaartsverschijnselen" er wel aan te komen. Bloedsuikerspiegel wat aan de hoge kant, cholesterol net binnen de grens, bloeddruk wat te hoog, lichtelijk overgewicht (tsja die beginnende horecaspoiler was mij ook wel opgevallen), longcapaciteit was goed maar niet geweldig (zou dat nou echt met al die jaren Zware Brandaris shag te maken hebben?). Kortom ik moest maar eens meer opletten op wat ik allemaal naar binnen werk (zowel vast als vloeibaar) en misschien mijn sportinstelling (ga alleen als ik zin heb heen) wat veranderen.

Dat was ongeveer 3 maanden geleden.

In die 3 maand ben ik inderdaad wat bewuster gaan eten, drink ik geen 12 bakken koffie per dag meer maar ook eens thee (groene zelfs nog wel), ik ontbijt tegenwoordig (schijnt ook gezond te zijn), drink minder bier (wel moeilijk na opkomsten) en sport met veel meer regelmaat. Ik schaam me dr bijna voor, maar volgens mij ga ik heel erg de gezonde kant op. De fruitschaal is zelfs prominent en gevuld aanwezig in de woonkamer en de groente komt niet meer uit pot of blik, ik lijk wel een 4 granen hufter soms.
Maar goed alles voor een beetje gezondheid dacht ik, als ik nog zo'n 60 jaar in dit lijf wil wonen, moet ik ook maar zorgen dat het die tijd nog een beetje goed doorkomt zonder al te veel kleine pijntjes en slijtage her en der.

Maar wat is nu mijn punt, waarom hier zo'n relaas over.....
Wat die gezondheidsmensen en al die anderen die het zo goed weten over gezond leven even niet gemeld hebben, daar loop ik nu tegen aan.
Mijn broeken zijn te groot, truien slobberen ineens meer, blouses vallen nét verkeerd. Kortom ik ben inderdaad gewicht op bepaalde plekken kwijt geraakt. De horecaspoiler is er nog, maar minder prominent alsie ooit geweest is, maar als ik dit zo door zet zal ook dat wel weggaan. Al die jaren trainen voor niks.
Dus zo meteen mag ik zeker kleinere kleren gaan kopen. Ik haat kleding kopen, kost me veels te veel geld en tijd.
Waarom had ik dit niet zien aankomen? Moet ik dan maar een dieet van frituur en pizza aanmeten en alleen maar bier drinken? Zelfs bij het tandenpoetsen ermee spoelen?

Al dat sporten en bewust eten zal wel gezond zijn, maar op lange termijn is t zeker niet gezond voor je portemonnee...... hellup!

Weer een stap dichter bij een rijbewijs

Zoals ik al eens eerder geschreven heb, heb ik een broertje dood aan theoriestampen, autorij theorie that is. Op de één of andere manier snap ik het allemaal prima als ik achter t stuur zit, maar wordt t moeilijker als ik het op plaatje met meerdere antwoorden zit. Ennieweg, dat verhaal staat hier wel ergens op de web-log.

Vanmorgen had ik m dus, het theorie examen, eindelijk hadden het CBR en ik een datum waarop we beide konden, een date met het CBR zeg maar.
Ik was eigenlijk zenuwachtiger dan ik had verwacht, wat heet, ik scheet 7 kleuren stront.
Dit was ik niet van mezelf gewend, het is jaren geleden dat ik opschool zat, en zelfs voor het moeilijkste en meest beslissende examen ooit heb ik niet echt veel zenuwen gehad.
Dit was anders...... Om 6 uur 's ochtends was ik klaarwakker, niet veel slaap gehad en al lichtelijk gestresste. Kruip met een bak koffie achter de PC en ben examens maar gaan oefenen, net als gisteravond, tot half 1 aan toe.
Ook al bleef ik keer op keer met allerlei examens 1 of 2 (soms 0) fouten scoren, ik kon mezelf op de een of andere manier er niet van overtuigen dat ik het kón.

Het was ook even wennen voor mezelf, want ik ken mezelf totaal niet als onzeker, of als een zenuwpees. Meestal laat ik alles maar gebeuren en zie ik t wel, en maak me nergens echt druk om. Zo zie ik maar weer hoe je je soms in jezelf kan vergissen!

Het is ondertussen eindelijk half elf en eindelijk zit ik in het lokaal achter een bakkie met knoppies met een groep mensen van ongeveer 24 man sterk naar een beeldscherm te kijken.
De eerste 2 vragen zijn inkoppertjes, maar bij vraag 3 begin ik te twijfelen.... B of nee toch C, of nee B echt, K#T! Terwijl ik de knop indruk om te corrigeren is de tijd verdwenen en heb ik dus geen antwoord gegeven, das de eerste fout al, en dat zo vroeg!
De twijfel begint toe te slaan bij ieder antwoord, pas bij vraag 30 heb ik mezelf weer onder controle (dat stemmetje dat twijfel zaait van binnen) en verman ik me, deze vraag weet ik.
Ik wordt een stuk zekerder van mezelf, op de een of andere reden denk ik dat toch al gezakt ben en er valt een last van me af. Ik klik instinctief op de knopjes, weet alle vragen op 1 na en gok die.

Een klein kwartier later de uitslag. Hallo zenuwen! Daar zijn ze weer, ondanks dat ik denk dat ik gezakt ben breekt het (angst?)zweet me uit. De nummers worden opgenoemd van degenen die gezakt zijn. Ik ben nr. 19. "Nummer 2, 6, 8....." Gezichten betrekken. Dan ineens een hele reeks. "10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18....." Ik hou het bijna niet meer, het moet niet anders kunnen of nu komt mijn nummer. "21 en 24 zijn gezakt".

En bom ontploft in me, ongeloof, even schud ik me hoofd en verman me. IK HEB HEM!

Wat een nachtmerrie zeg, blij dat het over is.

Zo meteen rijles en dan de praktijk aanvragen, daar heb ik veel meer zin in, doen is beter dan leren.

Maar toch.... Ik ben hier echt ontzettend blij mee!

Pcies!

Ik had een stukje over Pcies 2006 beloofd, het heeft even geduurd i.v.m. nachtdiensten en de bijbehorende brakheid heb ik me niet echt geroepen voelen tot het schrijven van een stukkie, maar nu (met nog 2 nachten te gaan) komt ie dan.

Pcies!

Vrijdag om half 5 naar de Windroos om de kar op te laden, veel materiaal bekijken even wachten op de kar en de bijbehorende Haviken. Het ging nu echt beginnen en ik had er zin in. En niet alleen ikzelf, iedereen. Mijn medebegeleiding Stefan had ook al het "ik heb zin in kamp" gevoel, en das natuurlijk alleen goed.

Om even over zessen was iedereen bij het Alfa college gearriveerd voor de "lange" reis naar het Drentse Emmercompascuum. Op de heenweg heb ik een innige vriendschap met Wolf gesloten, de chiwawa van Willemijn (en de rest van de family), wat een maf beest is zo'n hondje met de afmetingen van een hamster zeg!
Een klein uurtje later stonden we op de kampgrond van Pcies, na het tenten opzetten en vooral het gebruiken van de kleine speeltuin was daar de opening van Pcies.

"Kamphoofd" Sietze opende het kamp dat door de explorers zelf bedacht was. De eerste avondactiviteit was een dropping. Dit kwam de begeleidingen goed uit, want die konden dan bezig met het verder opbouwen en aankleden van de grote tent.
Om ongeveer 2 uur (toch?) kwam de 2e groep terug, en een kwartier later de 1e groep. Wij hadden toen al lekker gesocialised bij het vuur met de andere begeleidingen, ook erg gezellig. De explorers konden ook aan de bar hangen en zichzelf opwarmen met koffie, thee, broodjes warme knakworst, fris en bier. Om kwart over drie was t mij wel mooi geweest en taaide ik af naar bed, moe en koud. Maar t zou nog veel kouder worden, want ik was vergeten mijn iso-matje mee te nemen voor op de stretcher, dus alle warmte werd zo onder me vandaan gezogen, wat het een verdomd koude nacht maakte.

Ik was dus bijna de hele nacht wakker, wat de rest niet erg vond aangezien ik hun dan niet wakker kon snurken. Om 8 uur besloot ik er maar uit te gaan. Na mij gewassen te hebben met heerlijk warm water was ik ook weer op temperatuur en besloot ik de brander (die gave) aan te slingeren en koffie te maken. Goed project en erg veel vrienden gemaakt natuurlijk.
Daarna de explorers wakker schoppen (zonder echt te schoppen natuurlijk) en op naar de grote tent, ontbijtjes maken en verder wakker worden.

Het middagspel was van mijn groep en de Havik. Vlaggenroof met bierkratjes (leeg). Vier groepen met elk een leeg bierkrat die ze van elkaar moesten jatten. Degene met de meeste bierkratjes was de winnaar. Lekker ruig spel, dus er was al snel een 5e groep, de begeleiding. Wij konden ons niet bedwingen en deden ook mee. En dat hebben we geweten ook. Het spel was ineens veranderd in "pak de begeleiding" overal hingen explorers aan me te trekken en duwen en het duurde ook niet lang voor we echt bekaf waren, maar t spel was mooi en ging natuurlijk nog steeds door.
Tot de regen kwam..... Toen hebben we maar in de grote tent gezeten en lekker ouderwets krantjemep (met een rol vuilniszakken) gespeeld. En geloof t of niet, dat was ook gaaf! Vooral omdat je met ongeveer 90 man zit waarvan het grootste gedeelte elkaars naam niet kent, wat hilarische momenten oplevert.

Daarna lekker tosti's bakken voor de hele groep Jutters (weer op de brander) en na de regen ons opmaken voor t middagspel.
Ik was onderdeel van t middagspel, samen met meer begeleidings om "De Lama's" te zijn. We kregen 3 onderdelen uit de populaire show, maarja we waren geen echte lama's dus de echte tranenrekkende momenten bleven uit, maar toch was het wel leuk hoor.

Na dat ging mijn groep zich opmaken voor het eten koken. Eerst uien, paprika en knoflook snijden voor zo'n 90 man en daarna de macaroni maken met hele grote pannen. Het heeft ons 2 uur gekost, maar t was zeer lekker, en ik was niet de enige die dat vond!

Als avondgymnastiek heb ik nog, samen met Stefan en begeleidings van de Voerman en de Look-Wide een hele tijd gevoetbald met wat explorers, erg leuk, erg vermoeiend en erg spierpijnkwekend.
Ondertussen waren er mensen naar het Koempoelan in Rolde, dat lekker bejutterd was om op dezelfde datum als Pcies te zijn.

Die avond hadden we geen avondactiviteit, maar was er kampvuur en FEEST! Het was even de kat uit de boom kijken, maar uiteindelijk stond bijna iedereen op de dansvloer te hossen en te springen en te dansen. Kortom, echt feest dus, geweldig genoten, zowel met als om de explorers lachen met alle begeleiding, en lekker gek doen.
Kortom een zeer geslaagde avond ( en dat met grotendeels happy-hollandse-house-liedjes, moet je nagaan)

De volgende dag ontbijten, afbreken, afscheid nemen van iedereen en weggaan.

Het was een geweldig kamp, een mooie opwarmer voor NPK en ik heb weer veel geleerd over wat het nu betekend om explorerbegeleiding op een kamp te zijn (immers, ik ben nog maar net explorerbegeleiding en das wel even wennen).

Als het net zo op NPK gaat, ben ik helemaal gelukkig!

(hmmm wilde eigenlijk niet zo'n lang log maken, maarja het kon nou eenmaal niet korter denk ik)

Mijn eerste explorer kamp

Vanmiddag is het dan zo ver. Eindelijk mijn eerste explorerkamp!
Ik ben het begin van dit scoutingseizoen begonnen als explorerbegeleiding bij De Jutters, ik moet zeggen dat ik er nog geen moment spijt van heb gehad. De opkomsten zijn leuk, de groep is prima om mee te werken, kortom feest.
Maar toch hé, een kamp met kinderen. De afgelopen 5 jaar heb ik alleen maar stammenkampen gehad, dus dan is dit wel even wennen.

Ik ben ook benieuwd hoe de chemie tussen mij en de rest is op een kamp, das toch anders dan een opkomst.
Klinkt dit onzeker? Nee man, das helemaal niet zo bedoeld, ik heb er juist poepveel zin in! Door familieomstandigheden heb ik het eerste explorerkamp moeten missen (Exact, Explorer Activiteit van regio Drenthe) maar nu ben ik er helemaal bij voor ons eigen regiokampje genaamd Psies (zie daar die mooie tegenhanger van Exact).

Zo meteen de laatste inkopen doen bij de supermarkt, de tas even pakken, alles doorlopen en controleren, gaat helemaal goed komen.
In mijn enthousiasme heb ik de explorers beloofd om hun ontbijt te maken, zie mijn weblog over mijn nieuwe benzinebrander. Dat zal wel even aanpoten zijn om voor zo'n 15 explorers en hun begeleidings te gaan koken. Maar goed ik zie het een beetje als een investering, ik zorg voor een goed begin van de dag, dan mogen zij de rest doen.

Kortom, een leuke opwarmer voor NPK. Ik hoop dat t weer mee zit, ik zal me op alles voor bereiden en vooral: ik ga het heel erg naar mn zin krijgen!

Mijn volgende log zal waarschijnlijk over Psies gaan, kunnen we dan es zien of het echt zo leuk geworden is als ik dacht (of misschien nog wel leuker).

Ben ik raar en saai?

Vandaag kwam ik er achter dat ik misschien wel saai en raar ben. Misschien, ik ben er nog niet helemaal over uit. Het volgende realiseerde ik me ineens.

Onder veel vrienden en kennissen van me is ineens de trend losgebarsten om allemaal dingen buiten Nederland te doen. Het varieert van een heuse wereldreis tot een paar maand in Afrika, Canada, Hong Kong, Duitsland (okay minder exotische landen dus ook), de VS en ga maar door.

Ik vind het echt allemaal hartstikke leuk voor ze hoor, ik gun het ze allemaal van harte. Maar ik begon vandaag eens na te gaan bij mezelf: "zal ik dat ook willen, of kunnen?" En eerlijk gezegd weet ik het niet. Wil ik wel zo lang weg om hier alles een tijd achter te laten? Kan ik het wel opbrengen om jaren te sparen voor 4 maanden rond de wereld te reizen?

Ik ken mensen die zijn gaan backpakken door Australië om zichzelf te vinden. Maar ik heb mezelf al gevonden, die woont gewoon hier in Groningen en daarvoor hoef ik niet heulemaal naar daar toe.
Naar Egypte om daar mensen aan water te helpen wil ik in principe wel, maar ik heb geen lood verstand van irrigatie. Ik kan wel wat waterleidingen leggen, maar niet op de manier waar ze daar baat bij hebben. Daarom steun ik goede doelen, zodat er geld is om mensen die daar wél verstand van hebben naar toe te sturen.

Ik zou ook niet op vakantie kunnen naar een of ander Aziatisch "paradijs", ik zou me veel te schuldig voelen om daar de toerist uit te hangen met in mijn portemonnee net zo veel geld als 6 X het BNP van het betreffende land.

Daarnaast vermaak ik me hier in Nederland prima. Het is bijna een reden waarvoor je tegenwoordig naar de psychiatrie wordt verwezen, je moet je er bijna voor doodschamen, maar ik zeg het nog maar eens "Ik vermaak me hier prima!"

Natuurlijk hebben we hier ook onze problemen, maar dat valt in het niet bij bijna 90% van alle andere landen. Ik prijs me er erg gelukkig mee dat ik hier woon en ik heb hier ook alles. Ik spreek de taal, begrijp zo'n beetje wat er te vinden is, ben hier opgegroeid, ben onderdeel van dit land. Ik ben geen nationalist, ik ben gewoon tevreden hier.

Ben ik nu raar en vreemd en eng? Ik ben er nog niet uit.
Misschien veranderd het ook nog wel ooit eens, maar tot die tijd kun je me ergens hier in dit land vinden, simpelweg gelukkig met wat ik hier heb.

Shoppen bij de Bever

April is nog niet eens begonnen, of hij is al een goede maand voor mij.
Maart was even wat anders. Ik was overgestapt van ziektekostenverzekering en dat was even slikken. Waarom? Omdat mijn nieuwe verzekeraar het bedrag vanaf 1 januari t/m 1 maart ineens inde en dat mn oude hun gevorderd geld over diezelfde periode pas eind maart begin april zou terug betalen. Dat hadden ze ook wel even eerder mogen zeggen, dan had ik daar rekening mee kunnen houden....ineens een gat van bijna E 300,- in de begroting van maart...

Maar goed, gisteren las ik op een bankafschrift dat dat geld er weer bij was én die rare no claim regeling van het vroegere ziekenfonds was uitbetaald (hoppa E 255). Kortom feest op de bankrekening!
Het kwam me ook wel goed uit, want ik was erg toe aan nieuwe bergschoenen, en die hebben de neiging om niet goedkoop te zijn (goede dan). Daarnaast was ik ook al een tijdje op zoek naar een 2-pits brander..... dus op naar de Bever.

Schoenen passen bij de Bever is altijd een langdurig karwei, tenminste dat heb ik altijd. Men is heel bereid je daar goed te woord te staan en echt niet te beroerd om je veel schoenen te laten passen. Ik heb nogal moeilijke voeten (de ene bijna een maat kleiner dan de andere) en als man zijnde zit ik ook nog eens in de categorie vrouwenschoen omdat ik zo rond de 39,5 zit met schoenmaat.
Na veel rondjes in de winkel lopen op veel verschillende schoenen is de keuze dan toch gevallen op de Hanwag Yukon Lady (nieuw model). Had ik eigenlijk ook wel gelijk kunnen kiezen, want mn vorige waren ook hetzelfde type, alleen dan natuurlijk het 2 jaar oudere model. Ik voelde me ook bijna een vrouw toen ik al die schoenendozen zag staan die nodig waren om mij nieuw en goed schoeisel aan te meten. Maar goed, aan de andere kant, als je E 170 voor een paar schoenen gaat betalen, moeten het ook wel echt goede zijn.

Missie half voltooit, op naar de brander. Daar was de keuze eigenlijk snel gemaakt, want ik had al wat vooronderzoek gedaan. Een mooie 2 pits benzinebrander van Coleman. Eentje die je kunt inklappen als koffer, echt superhandig en supergaaf. Nu kan ik op scoutingkampen tenminste tegelijk koffie zetten en eitjes bakken! Nooit meer lauwe koffie bij een warm eitje of andersom bij het ontbijt! Daarnaast issie door de brandstof (loodvrije benzine) en de verbranding onder hoge druk een waardige concurrent voor een industriebrander. Ik heb echt een hekel aan die dingen als ik 's ochtends op kampen koffie voor de gehele groep wil zetten.

's Middags heb ik het ding getest, uiteraard, en mijn feestvreugde is nog groter. Het klopt allemaal wat er over verteld wordt, superapparaat! Ik ben blij! En het scoutingkampen seizoen kan nu al niet stuk! Wie komt er op Psies, NPK, NoWaKa, NHW en wie weet wat nog meer, langs voor een warme hap en koffie/thee?

Explorerfeest

Afgelopen weekend was er weer het jaarlijkse Explorerfeest. Ook dit keer hebben "mijn explorers" (van De Jutters dus) dit weer georganiseerd.
Al een tijd van te voren waren ze al bezig met thema dingen te regelen en te maken. Ons thema was Apres ski, dus lekker fout zeg maar.

De vrijdagavond waren we druk bezig met opbouwen, themaspullen ophangen, podium maken, gebouw voorbereiden op feestende explorers en natuurlijk her en der een geintje met elkaar uithalen.
Zaterdag was t voor mij even heel vroeg, want ik moest van 7 tot 15.15 uur werken, we hadden om 16.00 oor afgesproken op het gebouw, maar ik kon echt niet eerder dan 16.30 er zijn. Ondertussen was de groep al verder gegaan met opbouwen. De licht en geluidsinstallaties waren er al en draaiden warm (oorverdovend warm) en na wat sjorwerk voor nog meer attributen, en een goede warme maaltijd (want Chantal en ik waren de koks) konden we de eerste explorers verwachten.

De meeste groepen kwamen van rondom Groningen, maar we hadden zelfs een groep uit Nieuw Leusden die via via een mailtje gekregen hadden dat wij een explorerfeest gaven.
Ik was deze avond, samen met Martijn de B.O.B. (Bewust Onbeschonken Begeleiding) en was ook nog eens barkaartverkoper. Als een soort van dealer liep ik met een beste puut geld rond om explorerbegeleidingen streepkaarten voor hun kiddo's te verkopen. En veel ook, wel 80 stuks!

Het feest was erg gezellig, niet giga druk, maar de dansvloer was lekker vol, de lounge werd na 1 uur ook goed bezocht, en je kon zien dat men veel lol had. Ook de sneeuwspuitmachine was een succes, alleen kreeg je wel last van een droge keel door dat ding. Ach, de bar deed goed zn werk zeg maar (ook al bleef ik de gehele avond aan de fris, wat ook niet goed is voor je maag merkte ik).

Tegen half 5 was het feestgedruis tegen zijn einde en konden ook de begeleiding even nazitten, dan slapen en om half 10 ontbijten. Iedereen die weg ging even gedag zeggen en ons gebouw schoonmaken. We hebben het lekker rustig aan gedaan, t was mooi weer, toch ging alles behoorlijk vlot. Met een blinkend schoon gebouw als resultaat gingen ook de laatste explorers weg, wij gingen nog even nazitten en dan ook richting huis.

Het was al met al een zeer geslaagd feest, ik ben benieuwd wat er over blijft van de amoureuze praktijken die ik die avond gezien heb bij de explorers (aaah wat schattig).

Ook was het een goede oefening voor 1 april, het jutterfeest voor stammen, met thema "Hemel en Hel".
Meer info over het Jutterfeest:
www.dejutters.nl

Hike and Seek!

Het afgelopen weekend heb ik meegedaan met Hike and Seek 2006. Wát een gaaf weekend was dat.

Even voor de non-scouting mensen (en mensen die wel op scouting zitten maar nog nooit van Hike and Seek gehoord hebben: waar hebben jullie de afgelopen 5 jaar gezeten?): Hike and Seek is een scoutingkamp waarbij er 2 groepen zijn, de hikers en de seekers. Hikers moeten zoveel mogelijk checkpoints zien te vinden die door de organisatie in het bos is opgehangen, en de seekers moeten de hikers zien te vinden. Hikers moeten zo min mogelijk door seekers gevonden worden ("spot" in jargon).

Met Richard en Egbert hadden we in het overleg voor H&S (zo ga ik t afkorten, anders type ik me kapot) besloten om als het illustere superheldenteam "Ardman en Jongens" te gaan (your favourite low-budget superheroes). Dus we hadden een superoutfit (masker en laken als cape waar een A op was geplakt) en een Ardmobiel (Ford Mondeo met een bult piepschuim op het dak waar Ardman op stond en een bordje Ardmobiel bij de kofferklep).

Ik denk niet dat men verwacht had dat we echt in ons eigen thema kwamen opdagen, gezien de eerste reacties van de aanwezigen. Maar wij hadden dolle pret. We werden pardoes voor de camera bij Piet Paulusma gezet, die was ingevlogen om voor SBS6 daar "Oet moarn" (of hoe je dat buitenlands ook schrijft) te zeggen en wat weerpraatjes te houden. Gelukkig hebben wij geen fries hoeven te praten en was t ook maar 30 seconden werk, maar ja, we zijn wel op TV geweest, hoeiiiii.

Die avond tijdens het nachtelijk seeken is iets heel ergs gebeurd. We hadden het Ardmobiel klem gereden in de bagger (zag er niet zo erg uit, maar toen we dr eenmaal op reden was t mis), en na veel duw en trekwerk zijn we er weer uit gekomen. Schade: 1 kapotte voorbumper en een missende breedstraler...... Dat was even goed balen en schrikken.
Toch viel het aantal spots wel mee, en na dit incident besloten we om te gaan doen waar we t beste in waren, bier drinken. Uiteraard weer volledig in kostuum, waar men nog niet echt aan gewend was.

Tsja, gezellige avond veel lol, achteraf kunnen lachen om de bumper, bier, dom lullen, super!

Zaterdag was t ook weer geweldig, beetje rondrijden, hikers spotten (soms zelfs per ongeluk mensen vinden als je de auto keert, of niet dan Ammie), relaxed eten 's middags in Borger. Erachter komen dat er een vossenjacht in Borger is en dat wij met onze outfits ook worden aangezien voor vos, weer rondrijden, de verwarming lekker aan want buiten is het koud, maar in de auto lekker warm. Met het Ardmobiel naar Dalen gaan om daar bij Richards ouders de seekerquiz te maken, lekker aan de koffie daar, terugrijden en er achter komen dat de bult piepschuim op t dak best 100 km/u wil.

Dan 's avonds het eindfeest, supergezellig, weer met veel mensen gesocialised, en met zo'n raar pakje aan praten mensen ook ineens veel sneller tegen je en je hebt ook gelijk een gespreksonderwerp. Nadeel is wel dat ook de mensen waarmee je niet wil praten ook tegen je praten. Best wel snel aangeschoten raken omdat vermoeidheid en drank niet samen gaan, daar totale schijt aan hebben. Supertijgers gaan uitdelen, want super is nu eenmaal super. De fles Martini weggeven aan een goed doel, en vooral het hike and seek lied van The Toilettes meezingen (* Bin best bereid doar 18 euro veur te betoal'n!*)

Zondag was t een beetje een "diesel dag" het duurde lang voor ik op gang kwam, maar gelukkig was ik daar niet de enigste mee. Alles beetje opruimen, sluiting, winnaars worden bekend, wij natuurlijk niet wij deden mee voor de relax, fun en om met stomme pakjes door een bos te rennen. De H&S organisatie een mooie bret piepschuim geven waar levensgroot ARDMAN op staat als aandenken aan ons, erbij vertellen dat je hem volgend jaar weer wil zien, denken dat ze m gelijk in de container flikkeren, en ze daar groot gelijk in geven.
Iedereen een hand geven en zeggen tot de volgende keer, in de auto kruipen, rijden, nalullen, nagrappen, eindelijk thuis komen, douchen, biertje, moe zijn, nog een biertje beginnen op te leven, meer bier...... Maandag kapot zijn, 's avonds moeten werken, aaaaaaargh.

Was t maar weer Hike and Seek!........

Oja zo snel als ik wat foto's heb zal ik proberen hier ook te tonen.

Zijn er nog mensen die een goedkoop adres weten om de bumper van een mondeo te vervangen?

Voor alles over Hike and Seek: www.hikeandseek.nl

Vreemd weggedrag

Ik was gisteren op weg van werk naar huis, lekker dom snel trappen met snelle muziek op de MP3 speler (ik trap op de maat van de muziek en met Soilwork op ben ik meestal wel heel snel op de plek van bestemming). Ten hoogte van de Zwarte Doos (sociale dienst) viel mij ineens een raar schouwspel op.

Links van mij, bij de voetgangersoversteek stonden een paar voetgangers te wachten op het groene licht. Het was nogal redelijk druk, auto's en bussen vlogen links en rechts de hoek om dus door rood de oversteek wagen was niet een van de slimste ideeën die een mens dan kan hebben. Ik kijk nog even rustig acht erom om te zien hoeveel fietsers zich ondertussen hebben verzameld en mijn blik valt op een elektrisch aangedreven rolstoel met nogal heel veel gang. Hij rijdt op het voetpad en gaat sneller dan de gemiddelde fietser, niet dat die zo heel snel gingen op dat moment, maar toch wel redelijk rap voor een rolstoel.
Aangekomen bij de oversteek, het licht is nog steeds rood, plaatst de bestuurder van de rolstoel zijn rolstoel pardoes op de weg (via afritje) en blijft op de meest domme plek staan, vlak na de oversteek op de weg naast de stoep lekker midden in de bocht. Dit vindt ook de naderende lijnbus (of liever gezegd de chauffeur hiervan), luid toeterend geeft de man aan dat de rolstoel toch echt op de stoep moet staan, want de bus heeft nou eenmaal wat meer ruimte nodig om de bocht te nemen.
Met luid gemopper parkeert de rolstoel-mobilist zijn rolstoel weer op de stoep, laat de bus langs en gaat warempel weer op de weg staan, of liever gezegd bijna op de motorkap van een taxi die achter de bus reed.

Ik kom tot de conclusie dat als iemand zich zo dom gedraagt in het verkeer, het ook niet zo heel verwonderlijk is dat hij in een rolstoel beland is.

Na de taxi onderneemt de rolstoelrijder nog diverse pogingen om door rood de overkant te bereiken, dit in de spits met auto's die links en rechts aankomen, omdat ze nu eenmaal groen licht hebben en dus verwachten alles behalve een elektrische rolstoel tegen te komen. Het lukt de rolstoel dus ook niet om de overkant te halen, immers is het licht voor hem nog steeds rood. Als het licht groen is scheurt de rolstoeler er vandoor en neemt nog bijna een andere voetganger mee, die daar niet zo blij mee was.

Ik ben inmiddels ook weer fietsende, ik haal verder op de Paterswoldseweg de rolstoel weer in, met pijn en moeite, hij rijdt nu midden op het fietspad, met aan beide kanten zo weinig ruimte dat je er net niet langs komt. Ik erger me behoorlijk aan hem, maar besluit me wijselijk stil te houden.

Aangekomen bij de Media Markt om een cadeautje voor mijn moeder te kopen (iets met binnenkort jarig) wordt ik bijna omver gereden als ik tussen het smalle paadje tussen fietsen en wand van de Media Markt Klantenservice loop..... door diezelfde rolstoel, godver! Ik schreeuw de man toe of hij niet kan uitkijken. Het pad is namelijk niet breed genoeg voor een rolstoel om mij in te halen, dus of hij niet even 10 meter kon wachten. Ik hoor een nors antwoord, hij rijdt snel door, om daar een vrouw met een rolator bijna te schampen.

In stilte denk ik "T is niet verwonderlijk dat zo eentje in een rolstoel zit, wil de volgende die hem aanrijdt het alsjeblieft wel goed doen".... Het is een hele foute gedachte, maar soms heb je ze nu eenmaal.....

Verdonk snapt de wereld niet

Minister Verdonk is dom. Heel dom. En ze mag het maar al te graag aan ons laten zien. Wat moeten we met een mevrouw op een ministerpost die dom is? er horen daar toch slimme mensen te zitten?

Vandaag heeft mevrouw Verdonk besloten dat homosexuele Iraniers best wel etrug kunnen naar Iran. Er is immers helemaal geen dreiging voor hun in Iran. Mevrouw Verdonk heeft namelijk van Iran een ambtsbericht gekregen waarin staat dat de 2 homosexuele mannen die een tijdje geleden zijn opgehangen in Iran niet ter dood veroordeeld zijn omdat ze homo waren, maar omdat ze crimineel waren, volgens meneer Mahmoud Ahmadinejad, die de president is van Iran.

Dat meneer Mahmoud Ahmadinejad de wereld eerder heeft voorgelogen dat Iran helemaal geen faciliteiten had om een kernbom te maken, maar dat stiekum toch wel had vergeet mevrouw Verdonk even. Ook vergeet ze even heel snel dat die meneer Ahmadinejad gezworen heeft alles wat tegen de Islam indruist tot de wortel toe te vernietigen. Meneer Ahmadinejad is namelijk extreem Islamitisch.

Mevrouw Verdonk is ook een beetje dom bezig om te zeggen dat de Christelijke Iraniers ook weer naar Iran kunnen, voor hun is het ook veilig.

Is mevrouw Verdonk een beetje vergeten in wat voor positie Iran is? Dat er best wel een kans aanwezig is dat daar een komende golfoorlog komt? Kijkt mevrouw Verdonk wel braaf het jeugdjournaal? Ik betwijfel het.

Ik dacht dat we in Nederland geen doodstraf hadden, maar mevrouw Verdonk denkt daar heel anders over, die stuurt mensen gewoon naar een van de meest onveilige landen in de wereld, waar de meeste mensenrechten geschaad worden en waar zaken als andere religies, andere meningen, andere sexuele geaardheid en zelfs het lopen naast een vrouw die niet jouw vrouw is (echt waar!) kan leiden tot marteling, celstraf en zelfs doodstraf, allemaal zonder proces uiteraard.

Ik wil bij deze mevrouw Verdonk eens even vragen na te denken, zich af te vragen hoeveel mensen zij een Iraanse cel in stuurt, afwachtend op een lange marteldood.
Dit maakt ze natuurlijk allemaal veel makkelijker omdat ze waarschijnlijk die aardige Iraanse mensen van de regering aldaar een briefje stuurt waarop staat wie wij naar Iran sturen, en waarom we ze sturen. Zaken zoals "het is daar bij jullie nu veilig voor homo's dus hier zijn ze weer", en "deze mensen zijn christen, maar jullie doen ze vast niks" dat kon ze immers ook zo goed met die mensen die naar het mooie veilige democratische mensenrechteneerende Congo teruggestuurd werden.

Wat voor proces gaan wij dan aan met mevrouw Verdonk, want zij is (als deze actie echt door gaat) de eerste seriemoordenaar van Nederland, ook al wast ze haar handen in onschuld.

Putten 2029

Nog even kort dan nog wat neerpennen.

Ik was nog even in een nawee van de Olympische Winterspelen, dus ik nog een beetje surfen na mn werk, en wat blijkt..... Er is warempel een heel comitee bezig om de Winterspelen van 2029 naar Nederland te lokken, en wel naar Putten, what the..... Kan iemand die mensen even vertellen dat er in 2029 helemaal geen Spelen zijn? Of misschien is dat juist wel de uitdaging.....

In hoeverre het serieus is en wat men nu eigenlijk wil verkopen daar kunnen we nog over discussieren, feit is wel dat t een grappige site heeft opgeleverd waar ook nog eens vaag filmpje op staat waarin we kunnen zien hoe het Olympisch gebeuren daar er zo ongeveer uit gaat zien....tsja... wat moet je daar nu van zeggen? Zullen wij in Groningen dan maar gaan concureren? das nog nooit gebeurd bij De Spelen, 2 plaatsen uit 1 land die voor De Spelen vechten

http://www.putten2029.nl/